تایگر 1

 

 

 نام: تایگر1
 
سال شروع به خدمت: 1942
 
کشور سازنده: آلمان نازی
 کمپانی سازنده: کارخانه HENSCHEL & SON
 
طول: 6.29 متر
 
عرض: 3.55 متر
 
وزن: 62.72 تن
 
قطر زره: 25 - 120 میلیمتر
 قدرت: 690 اسب بخار
 
تسلیحات: یک توپ 88 میلیمتری مدل KWK 36 L/56 و دو مسلسل 7.92 میلیمتری
 
سرعت: 38 کیلومتر

 

 
 
شرح:
 تایگر1 که توسط آلمان نازی طراحی و تولید شد از اواخر سال 1942 به منظور پاسخ گوئی به نیازهای ورماخت (نیروی زمینی ارتش آلمان) به یک تانک سنگین برای مقابله با تانک های سنگین ارتش سرخ شوروی مانند تانک های
KV و T-34 ساخته شد اگر چه تانک های T-34 از نوع تانک های متوسط بودند اما برای مقابله با آن نیاز به تانک های سنگین احساس میشد. این تانک برای اولین بار به ورماخت اجازه می داد از توپ های 88 میلیمتری مستقر بر روی این تانک ها هم برضد تانک های دشمن و هم برضد هواپیماهای آن استفاده شود و برتری قابل ملاحضه ای را برای ارتش آلمان در صحنه جنگ های زرهی به ارمغان آورد.

 

 

 این تانک علاوه بر مزایای فوق دارای دو عیب بزرگ نیز بود. هزینه زیاد ساخت هر دستگاه تانک (هردستگاه بالغ بر 250 هزار رایشس مارک قیمت داشت) و نیز طراحی و ساختمان پیچیده آن که میزان ساعت مورد نیاز برای ساخت هر تانک را افزایش می داد باعث شد تا آلمان ها در طول جنگ دوم فقط 1.347 تانک تایگر را تولید کنند و در سال 1944 اولویت تولید به تانک تایگر 2 اختصاص یافت.
 این تانک از یک سیستم هدایت آتش مدل
TZF 9B بهره میبرد که ساخت کمپانی ZEISS بود. این سامانه در مدلهای بعدی ارتقا یافت و به مدل TZF 9C تبدیل شد. سامانه هدایت آتش استفاده شده در تانکهای انگلیسی قادر بود از فاصله 1.100 متری هدف را مورد اصابت قرار دهد اما سامانه هدایت آتش مورد استفاده در تایگر1 توانائی هدف قرار دادن دشمن را تا فاصله 4.000 متری را داشت.

 

سامانه هدایت آتش TZF 9C

 
 سابقه تولید تایگر1 به ژانویه سال 1937 باز می گردد زمانی که ورماخت از کمپانی هنشل و پسر درخواست نمود طراحی تانک سنگین بیش از 30 تن را در دستور کار خود قرار دهد و این کمپانی نیز یک مدل اولیه به نام
DURCHBRUCHWAGEN را طراحی نمود که به تانک پانزر 4 (PANZER IV) بسیار شباهت داشت اما قبل از آنکه این تانک به اتمام برسد ورماخت خواهان تانکی با زره ضخیم تر و تناژ بالاتر گردید. این امر طراحی دو تانک به نامهای VK3001 و VK3601 را موجب شد که هر دو تانک یک مدل مادر محسوب می شدند.
 جنگ فرانسه به آلمان ها اثبات نمود که میبایست تانکی را طراحی نمایند که از تانک های فرانسوی
SOMUA S35 و CHAR B1 و نیز از تانکهای انگلیسی ماتیلدا 1 و ماتیلدا 2 از نظر قطر زره و تاکتیک بهتر باشد. با حمله ارتش آمان نازی به اتحاد شوروی رویاروئی های زرهی طرفین آلمان ها را به این مسئله رهنمون ساخت که تانک متوسط T-34 و تانک سنگین KV  اتحاد شوروی برتری قابل ملاحظه ای نسبت به تانک های آلمانی دارند. برای مثال به جز توپ 88 میلیمتری، هیچ سلاح آلمانی وجود نداشت که بتواند از روبرو تانک T-34 به دلیل قطر زره آن تانک در این قسمت کارگر شود.

 

 
 سرانجام مدل نهائی این تانک به تولید انبوه رسید و برای نخستین بار در 23 دسامبر 1942 در اطراف لنینگراد بکار برده شد و در شمال آفریقا نیز برای اولین بار زمانی که این تانک وارد عرصه نبرد شد موفق شد بر تمام انواع تانک های متفقین پیروز شود. این تانک به سرعت در واحدهائی مانند اس اس لایب استاندارد و داس رایش و لشگر سوم توتنکوپف بکار گرفته شد و در نبرد مشهور کورسک بکار گرفته شد. در 7 جولای 1943 یک تانک تایگر1 به فرماندهی فرانز اشتادگگر از جوخه دوم گروهان 13 جمعی لشگر یکم اس اس لایب استاندارد با یک گروه 50 تائی از تانک های
T-34 شوروی در اطراف پسیلکنی و در جریان نبرد کورسک مواجه شد. اشتادگگر در این نبرد موفق شد تعداد 22 تانک شوروی را هدف قرار دهد و به همین خاطر نیز مفتخربه دریافت نشان صلیب شوالیه گردید. همچنین یک افسر اس اس به نام میشائیل ویتمن نیز موق شد پس از پیاده شدن متفقین در نورماندی در یک عملیات کمین در شمال فرانسه موفق شد یک دوجین از وسایط نقلیه متفقین را با یک تانک هدف قرار دهد که در میان آنها چندین تانک قرار داشت.

 

یک تانک تایگر وابسته به وافن اس اس در شمال فرانسه

 
 آخرین نبردی که تانک تایگر1 در آن شرکت نمود نبرد برلین بود و پس از سقوط حکومت رایش سوم این تانک نیز به موزه تاریخ نظامی رهسپار شد.

 

 

  

                                                                              نوشته شده در تاریخ : 07/07/89

                                                                                                         نظر بدهید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

info@WikiArya.com

استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز است و تمام حقوق این وب سایت متعلق به مؤلف می باشد.