تانک رباتیک جالوت

 

 

 تانک رباتیک جالوت

 در اواخر سال 1940 پس از اتمام طراحی نمونه اولیه یک تانک مینیاتوری که توسط یک مهندس معروف فرانسوی به نام آدولف کگرس انجام یافته بود، ورماخت (ارتش آلمان نازی) به کارل. اف. دبلیو. بورگوارد مهندس و صاحب کمپانی بورگوارد ماموریت داد تا یک نمونه از این تانک برای حمل مواد منفجره حداکثر به میزان 50 کیلوگرم را طراحی نماید. کمپانی بورگوارد واقع در شهر برمن آلمان یک نمونه از این تانک را طراحی نمود که به نام مدل SDKFZ.302 مشهور شد و بعدها به جالوت تغییر نام داده شد. همچنین تانک جالوت با تغییراتی در ساختمان و طراحی آن قادر به حمل 60 کیلو گرم مواد منفجره گردید. این تانک توسط یک کابل مشتمل بر سه سیم  که با یک دسته هدایت کننده موسوم به جوی استیک آن را عملیاتی می کرد بکار می افتاد. شخص اپراتور با حرکت دادن دسته کنترل جوی استیک به سمت چپ و یا راست تانک را هدایت می کرد و دو سیم از سه سیم این تانک به همین منظور بکار میرفت و سیم سوم نیز برای انفجار و فرمان انفجار کاربرد داشت. طول کابل این تانک بالغ بر 650 متر بود و این مسافت برد عملیاتی این تانک محسوب می شد.

 

آدولف کگرس - طراح اولیه فرانسوی جالوت

 

کارل. اف. دبلیو. بورگوارد - طراح تانک جالوت

 

 هر تانک پس از هدایت توسط اپراتور تا هدف رانده شده و پس از رسیدن به هدف با فرمان اپراتور که توسط سیم سوم ارسال می شد منفجر شد و هدف را نابود می کرد. در این انفجار خود تانک نیز نابود می شد. این مسئله موجب صرف هزینه های زیادی برای ارتش می شد زیرا تولید هر تانک جالوت هزینه ای معادل 3 هزار رایشس مارک در بر داشت. مدلهای بعدی تانک جالوت موسوم به مدل SDKFZ.303  ساده تر ساخته شد و موتور آن تبدیل به موتور گازوئیلی شد و نتیجتا هزینه تولید آن نیز کمتر شد. این تانک از بهار سال 1942 در تمام جبهه توسط نیروهای آلمانی بکر گرفته شد. واحدهای ویژه پانزر و واحدهای رزمی مهندسی از این تانک در سطحی وسیع استفاده کردند. همچنین در جریان شورش ورشو نیروهای اس اس و ورماخت از این تانک برای منهدم کردن استحکامات و سنگرهای ارتش میهنی لهستان استفاده کردند. نیروهای ارتش میهنی لهستان که دارای تجهیزات ضد تانک کمی بودند برای غیر عملیاتی کردن این تانک اقدام به بریدن کابل های آن قبل از رسیدن به هدف  می کردند.

 

 

 در طول جنگ دوم جهانی تعداد 7.564 دستگاه از این سلاح ساخته شد که به دلیل هزینه بالا و عدم کارائی در مسافتی بیش از 650 متر و نیز زره نازک این وسیه که آن را آسیب پذیر می کرد و آسیب پذیری کابل فرماندهی آن، نتوانست سلاحی موثر به حساب آید اما پس از جنگ این تانک ایده ساخت سلاح های پیش رفته ای که با کنترل ریموت از راه دور هدایت می شدند را به پیش برد و آن سلاح ها را بسیار مدرن تر و کاربردی تر نمود.

 

  

  

                                                                              نوشته شده در تاریخ : 14/03/90

                                                                                                         نظر بدهید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

info@WikiArya.com

استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز است و تمام حقوق این وب سایت متعلق به مؤلف می باشد.