نظرات و پیشنهادات درباره ما معرفی کتاب تاریخچه جاسوسی لغات سرخپوستی تاریخ سرخپوستان جنگ جهانی دوم جنگ جهانی اول صفحه اصلی  
 

 

 
 

والتر نووتنی

 

 والتر نووتنی

 متولد 7 دسامبر 1920 ، مرگ 8 نوامبر 1944

 او يك خلبان لوفت وافه بود كه موفق شد در 442 ماموريت جنگی، 258 پيروزی به دست آورد. از اين تعداد 255 پيروزی در جبهه شق و 3 پيروزی با جت ME262 برای دفاع از سرزمين رايش سوم (آلمان نازی) بدست آمد. اوايل زندگی و جنگ والتر نووتنی در شهر گموند در اتريش متولد شد. پدرش رودولف نووتنی يك كارمند راه آهن بود. دو برادر ديگرش رودولف و هوبرت به ارتش آلمان نازی (ورماخت) پيوستند و از افسران آن بودند. هوبرت در جريان جنگ استالينگراد كشته شد. او به دليل شغل پدرش كه دائما از جائی به جائی منتقل ميشد، در شهر شوارزنائو دوره مقدماتی و در شهر لاآن در تايا دوره دبيرستان را گذراند و در آن شهر در ماه می 1938 ديپلم گرفت. او در سن 10 تا 19 سالگی به ورزش بسيار علاقه داشت و در سال 1935 فوتبال بازی ميكرد.

 در سال 1937 به مقام اول دو 1000 متر شهر جاولين ترو و در همان سال به مقام سوم ايالت لاور دست يافت. او برای تماشای مسابقات المپيك تابستانی در سال 1936 به برلين رفت و در 1 اکتبر 1939 برای خدمت وظيفه به لوفت وافه پيوست. والتر از تاریخ 1 اکتبر 1939 تا 15 نوامبر 1940 در مركز آموزشی شهر كودلينبرگ خدمت نمود و از 1 مارس تا 1 جولای همان سال دوره افسری را سپری نمود. در 19 آگوست 1940 او رسما خلبان لوفت وافه گرديد و برای آموزش خلبانی جنگنده های شكاری به مدرسه وين - شوواخت رفت جائيكه يكسال قبل يك خلبان برجسته ديگر آلمانی به نام يواخيم مارسيليه در آنجا آموزش ديده بود. در اين مدرسه او با پل گالاند برادر كوچكتر آدولف گالاند هم دوره بود. او پس از طی دوران آموزشی در 16 نوامبر 1940 برای پوشش منطقه صنعتی ليونا در برابر بمب باران اعزام گرديد.

 در 1 دسامبر همان سال والتر به JG54 پيوست كه  تحت  فرماندهی  سرگرد هانس ترائوتلوفت قرار داشت. او در واحد نهم اين واحد به خدمت مشغول شد و در آنجا مجددا تحت آموزش كهنه سربازان لوفت وافه قرار گرفت. در 1 آوریل 1941 والتر به درجه ستوانی نائل شد. او در 24 مين ماموريت جنگی خود در تاریخ 19 جولای 1941 ادعا نمود با هواپيمای مستر اشميت خود دو جنگنده L-153 را برفراز شهر سارما سرنگون نموده است اما در همان زمان توسط يك خلبان روس به نام لكساندر اودف سرنگون شد. اما بررسی آرشيو ارتش شوروی هيچ گزارشی از ساقط شدن هواپيماهای شوروی در آن روز را نشان نداده است نووتنی برای مدت سه روز به مرخصی تشویقی در کشتی تفریحی درخليج ريگا در كرانه بالتيك فرستاده شد ولی در همان زمان يك کشتی جنگی شوروی به اين قايق حمله كرد و والتر موفق شد با شنا خود را به ساحل لتونی برساند.

 او كه يك فرد خرافاتی بود يك لباس شانس داشت كه هميشه آن را به تن ميكرد و اعتقاد داشت كه اين لباس او را از خطر حفظ ميكند. در روزی كه در خليج ريگا مورد حمله قرار گرفت آن را به تن كرده بود اما در آخرين نبرد هوائی خود در تاریخ 8 نوامبر 1944 آن لباس را به تن نداشت و كشته شد. نووتنی پس از بازگشت به خدمت در 31 جولای موفق شد يك هواپيمای آبی مدل MBR-2 و يك بمب افكن ايليوشن را هدف قرار دهد. در سال 1942 او موفق شد 31 مين پيروزی خود را كسب نمايد و به عنوان قهرمان لوفت وافه دست يابد. در 20 جولای او در يك روز 5 هواپيمای دشمن و در 2 آگوست 7 هواپيمای دشمن را سرنگون نمود. در 11 آگوست و در حالی كه فرودگاه مورد استفاده او هدف حمله هواپيماهای شوروی قرار گرفت او موفق شد پرواز كند و سه هواپيمای دشمن را سرنگون نمايد. درنتيجه اين نبرد هواپيمايش آسيب جدی ديد و خودش مجروح شد ولی جراحت وی بسيار عميق نبود.

 در 4 سپتامبر و پس از کسب 54 پيروزی نووتنی به دريافت نشان صليب شواليه مفتخر شد. او همچنين يك خانه در وين دريافت نمود كه در آنجا برای آخرين بار برادرش هوبرت را قبل از اينكه در استالينگراد كشته شود  ملاقات  نمود. در  ژانویه 1943 واحد  نووتنی  به  هواپيماهای  جديد  فوك وولف 190 كه جنگنده ای چابك بود مجهز شد و در نتيجه نووتنی بطور متوسط در هر روز دو هواپيما عوض ميكرد و تبديل به يك ماشين مرگبار شده بود. از 1 فوریه 1943 نووتنی به همراه كارل شنورر و آنتون دوبل و رودولف رادماشر يك تيم عملياتی تشكيل دادند كه به ديوانه های زنجيری مشهور شده بود و علت آن جسارت و عمليات عجيب و خارق العاده آنان بود. آنان موفق شدند 524 خلبان دشمن را با ساقط نمودن هواپيماهايشان از پای در آورند.

 در 21 آگوست نووتنی اسكادران اول JG54 را تشكيل داد و در ماه آگوست به تنهائی موفق شد 49 هواپيمای دشمن را سرنگون كند كه دقيقا با آمار اريش هارتمن مطابق بود. در 8 سپتامبر به دلیل 189 مين پيروزی نووتنی موفق شد صليب شجاعت مزين به برگ بلوط را تصاحب نمايد. اين مدال شخصا توسط آدولف هيتلر به وی اعطا شد. در 15 سپتامبر 1943 والتر 215 مين پيروزی خود را به دست آورد و بالاترين ركورد در لوفت وافه را به خود اختصاص داد. در 17 سپتامبر با کسب 218 مين پيروزی نووتنی مدال صليب شواليه مزين به برگ بلوط و شمشير را بدست آورد كه در 22 سپتامبر به او اعطا شد. در 14 اکتبر 1943 او اولين خلبانی بود كه به ركورد 250 پيروزی دست يافت. زمانی كه در شهر ويلنا نووتنی در حال برگزاری مراسم جشن اين ركورد خود بود آدولف هيتلر شخصا به او تلفن نمود و به او اطلاع داد كه او مفتخر به دريافت نشان صليب شواليه مزين به برگ بلوط و شمشير و الماس گرديده است. او هشتمين فردی بود كه به اين افتخار نائل شد. اين نشان در راستنبورگ كه امروزه كترزين ناميده ميشود و پناهگاه و مقر فرماندهی هيتلر بود توسط شخص هيتلر در 19 اکتبر 1943 به والتر اعطا گرديد.

 

مدال صلیب شجاعت مزین به برگ بلوط

 و شمشیر و الماس

 

نووتنی و هیتلر

 

 در 11 نوامبر آنتون دوبل در يك تصادف هوائی با يك هواپيمای خودی كشته شد و در 12 نوامبر شنورر هنگام ترك هواپيمايش زخمی شد و از صحنه جنگ كنار رفت. ارنست ريتر كه در كنار هواپيمای نووتنی پرواز ميكرد، جای شنورر را گرفت و در 15 نوامبر 1943 نووتنی به همراه ريتر دو پيروزی ديگر كسب نمود كه آخرين پيروزی او بود. او مجموعا 255 پيروزی در جبهه شرق بدست آورد که 50 عدد از آنها تائيد نشد. نووتنی برای تبليغات دستگاه تبليغاتی حزب نازی به گردش در آلمان پرداخت و در آوریل 1944 در جنوب فرانسه فرماندهی JG101 را برعهده گرفت.

 در سپتامبر 1944 او فرماندهی يك گروه از جنگنده های جت تازه توليد آلمانی موسوم به ME262 را بر عهده گرفت. اين واحد به نام نووتنی نامگذاری شده بود. در بعد از ظهر روز 7 نوامبر ژنرال گالاند برای بازديد از واحد جنگنده جت 262 مستقر در شهر آشمر به مقر فرماندهی نووتنی وارد شد و در اين ملاقات نووتنی و تعدادی از ديگر خلبانهای اين واحد نسبت به ایمنی و جنگنده جت ابراز ترديد نمودند. با شروع نبرد نووتنی گزارش داد كه دو هواپيمای انگلیسی را سرنگون نموده است اما ناگهان او جملاتی را مخابره نمودكه فقط ميشد از ميان آن جملات كلمه آتش را فهميد. هلموت لنزارت یکی از خلبانانی كه در آن روز شاهد وقايع بود ماجرا را اين چنين نقل ميكند:

 من حادثه سقوط نووتنی را به خوبی به ياد دارم. فلدوبل گوسلر كه در واحد ما يك اوپراتور راديو بود راديو را تنظيم نمود ما در اين هنگام در ايستگاه راديو در فرودگاه بوديم كه مخابره و گزارش نووتنی را شنيديم. آخرين جمله او اين بود كه من در آتش هستم و يا آن (هواپيما) در آتش است. كلمات اندکی نارسا بود. هرگز مشخص نشد كه آيا هواپيما آتش گرفت و يا خلبانان نيروی هوائی آمريكا به نامهای ارنست فيبلكورن و يا ادوارد بادی هايدون او را سرنگون كردند.

 

جت مستر اشمیت 262 که نووتنی با آن کشته شد

 

 بعدها بررسی مورخين اين نتيجه گيری را به همراه داشت كه يك خلبان P-51 آمريكائی به نام روبرت استيونس او را سرنگون كرده است. نووتنی با برگزاری مراسمی باشكوه در وين به خاك سپرده شد.

 

 آرامگاه نووتنی در وین اتریش

 

  

                                                                              نوشته شده در تاریخ : 23/09/88

                                                                                                         نظر بدهید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

info@Special-History.com

استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز است و تمام حقوق این وب سایت متعلق به مؤلف می باشد.