جونیچی ساسائی

 

 

 جونیچی ساسائی

 متولد 13 فوریه 1918 ، مرگ 26 آگوست 1942

 او یکی از مشهورترين خلبانان آس نيروی دريائی ارتش امپراطوری ژاپن در جنگ دوم جهانی بود. او در هنگامه نبرد گوادال كانال و در يك نبرد هوائی برفراز پايگاه هوائی هندرسون كشته شد. جونیچی ساسائی در 13 فوریه 1918 در توكيو متولد شد. پدرش كاپيتان نيروی دريائی امپراطوری ژاپن بود و پسر جوانش ساسائی نيز بسيار علاقه داشت تا به نيروی دريائی بپيوندد. او در كودکی فردی بسيار بيمار بود و به همين دليل با شركت در كلاسهای جودو و نيز با رعايت رژيم غذائی مناسب موفق شد بر بيماری خود غلبه نمايد.

 او سپس در دبيرسان شهرداری توكيو ثبت نام نمود و از آنجا فارغ التحصيل شد و سپس به آكادمی نيروی دريائی امپراطوری ژاپن در اتاجيما رفت كه در جزيره ای نزديك هيروشيما قرار داشت. او يك روز هنگام مبارزه و کشتی به دليل طاقت بالای بدنی و شدت و حرارت در مبارزه به لقب گامسوك ملقب شد كه به معنی فرد قوی بنيه ميباشد. او در نوامبر 1941 موفق شد آموزشهای خلبانی در نيروی دريائی را با موفقيت به اتمام برساند. باجناق ساسائی به نام يوشيو تاشيرو در يك ناو هواپيمابر فرمانده خلبانان بود.

 در 10 دسامبر 1941 ساسائی مامور به خدمت در گروه هوائی تاينان شد كه مهمترين واحد نيروی دريائی ژاپن در جريان نبرد فيليپين و در زمان حمله به لوزان بود اما او به دليل نقص فنی هواپيمايش نتوانست در ماموريت های نظامی شركت كند. در 2 فوریه 1942 ساسائی موفق شد اولين پيروزی خود را با به هلاكت رساندن خلبان يك هواپيمای بروستر بوفالوی آمريكائی در هند شرقی هلند (اندونزی) و برفراز فرودگاه موآ سپاتی در جاوا به دست آورد و سپس 16 روز بعد ساسائی موفق شد يك هواپيمای كورتیس P-40 را هدف قرار داده و سرنگون كند. در ماه مارس 1942 گروه هوائی تاينان كوكوتائی به فرودگاه لئا در پاپوا گينه نو منتقل شد و تجديد سازمان داده شد. در اين زمان ساسائی به دليل كمربندی كه سگك آن نقش يك ببر بود به لقب ببر پرنده ناميده شد. اين كمربند يادگار پدر او بود. مدتی بعد ساسائی ارتقای درجه يافت و به عنوان فرمانده اسكادران 3 كه مركب از 6 هواپيما بود انتخاب شد. هر اسكادران به دو بخش تقسيم شده بود كه سابورو ساكائی فرمانده بخش دوم اين اسكادران بود.

 

 

 در 4 می 1942 ساسائی پس از آنكه سه هواپيمای P-39 را تنها در عرض 20 دقيقه ساقط نمود، تبديل به يك خلبان آس شد. در 24 می همان سال ساسائی موفق شد يك هواپيمای B-25 ميشل آمريكائی را ساقط نمايد. در 11 جولای 1942 ستوان ساسائی در حالی كه رهبری يك گروه 12 تائی از هواپيماهای زيرو را برای اسكورت يك گروه از بمب افكن های ژاپنی كه قصد بمب باران پايگاه پورت مورسبی را داشتند، برعهده داشت از جزيره رابائول برخواست و در راه با 6 هواپيمای بمب افکن B-17 فورتيس مواجه شد. او دستور حمله جنگنده های اسكورت را به اين گروه از بمب افكن ها صادر كرد. در گروه او ساكائی و نيشيزاوا و اوتاها و چند خلبان ديگر وجود داشتند اما اين خلبانان زبده ژاپنی موفق به سرنگون نمودن حتی يك هواپيمای دشمن نشدند و در عوض يك هواپيمای ژاپنی سقوط نمود. حمله بمب افكن های ژاپنی كه او وظيفه اسكورت آنان را برعهده داشت به فرودگاه نيز يك ناكامی ديگر برای او به ارمغان آورد زيرا آنان بدون اسكورت شكاريهای ژاپنی برای بمب باران رفته بودند. زمانی كه ساسائی به پايگاه خود بازگشت به دليل رها نمودن بمب افكن ها بدون اسكورت مورد توبيخ فرماندهان قرار گرفت. افراد زير دستش كه از اين مسئله ناراحت شده بودند به همديگر قول دادند اين سرشکستگی را هرقدر مشكل باشد، جبران نمايند.

 بنابراين تحت يك تاكتيك جديد در روز 2 آگوست به يك گروه از هواپيماهای آمريكائی حمله كردند و موفق شدند 4 هواپيما را سرنگون كنند. در روز 3 آگوست واحد پروازی تاينان كوكوتائی از لئا به فرودگاه لاكونای در رابائول منتقل شد و به زودی رابائول به قبرستان خلبانان تغيير نام يافت زيرا از يك سو عمليات جنگی و از ديگر سو بيماری مالاريا و حشرات نواحی حاره ای موجب كشتار خلبانان ژاپنی ميشد. اما آمريكائی ها به دليل استفاده از سم DDT موفق شده بودند بر مشكل اخير الذكر فائق آيند. در چنين اوضاع وخیمی در ساعت 5:20 دقيقه صبح 7 آگوست 1942 تفنگداران نيروی دريائی ارتش آمريكا در گوادال كانال پياده شدند.

 هوای بد و ناپايدار كمك كرد تا در ابتدا هجوم نيروهای آمريكائی توسط ژاپنی ها كشف نشود اما پس از مدتی 27 بمب افكن ميتسوبیشی مدل G4M تحت اسكورت 17 هواپيمای زيرو از تاينان كوكوتائی تلاش كردند با بمب باران ناوگان آمريكا كه وظيفه پشتيبانی از قوای پياده شده در سواحل را برعهده داشتند، حمله را ناكام بگذارند. اين حمله هوائی با حمله متقابل 18 هواپيمای وايلد كت و 16 هواپيمای داگلاس كه از روی ناو هواپيمابر ساراتوگا و ناو هواپيمابر واسپ برخواسته بودند مواجه شد و در اين نبرد خلبانان ژاپنی مبهوت مانورهای گيج كننده و تاكتيك های جديدی قرار گرفتند كه توسط دو خلبان آمريكائی به نامهای جان تاچ و ادوارد اوهارا ابداع شده بود، اما ساسائی تنها کسی بود كه مقهور اين تاكتيك جديد نشد و 5 هواپيما را سرنگون نمود. در همان روز ساسائی مورد اصابت قرار گرفت و توسط يك هواپيمای اونجر آمريكائی سرنگون شد و زخمی گرديد اما پس از چند روز به خدمت بازگشت.

 در 26 آگوست 1942 ساسائی در 76 مين ماموريت خود موظف شد 8 بمب افكن بتی را اسكورت نمايد. اين واحد ماموريت يافته بود تا فرودگاه هندرسون را كه یکی از مركز اصلی عملياتی آمريكا در نبرد گوادال كانال بود هدف قرار دهد. اين فرودگاه كه با استقرار صدها آتش بار ضدهوائی به خوبی محافظت ميشد، با حملات بی امان هوائی خود از رسيدن تداركات مورد نياز به سربازان ژاپنی در گوادال كانال جلوگيری ميكرد. در اين زمان ساسائی 27 پيروزی در كارنامه خود داشت. برفراز گوادال كانال ساسائی به يك هواپيمای گرومن F4F كه دچار آسيب شده بود حمله كرد خلبان هواپيمای مذكور با6 مسلسل خود همزمان با ضدهوائی مستقر برروی زمين به ساسائی شيك كرد، براثر آتش ضدهوائی مستقر برروی زمين در گوادال كانال مخزن سوخت هواپيمای ساسائی هدف قرار گرفت و به سرعت آتش گرفت و ساسائی در اين حادثه در حالی که 24 سال داشت كشته شد. احتمال ميدهند کسی كه ساسائی را هدف قرار داده باشد يك خلبان آس آمريكائی به نام ماريون ای كارل باشد كه در جنگ پاسفيك و آسيا موفق به کسب 18 پيروزی شد. در نيروی دريائی ژاپن هميشه از ساسائی به عنوان يك قهرمان ياد ميشد.

 

  

                                                                              نوشته شده در تاریخ : 03/11/88

                                                                                                         نظر بدهید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

info@WikiArya.com

استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز است و تمام حقوق این وب سایت متعلق به مؤلف می باشد.