هیرویوشی نیشیزاوا

 

 

 هيرويوشی نيشيزاوا

 متولد 27 ژانویه 1920 ، مرگ 26 اکتبر 1944

 او یکی از خلبانان آس واحد هوائی نيروی دريائی ارتش امپراطوری ژاپن در جنگ دوم جهانی بود و به لقب جن رابائول معروف شده بود. همچنين بنا بر برخی منابع او احتمالا موفق ترين خلبان شكاری ژاپنی در طول جنگ دوم جهانی بوده باشد. او خود ادعا كرده بود كه موفق به کسب 87 پيروزی هوائی گرديده است اما عده ای اعتقاد دارند پس از سال 1941 ژاپنی ها ركوردهائی را ادعا ميكردند كه صحت نداشته است. همچنين بعضی منابع تعداد پيروزيهای او را تا 100 پيروزی برآورد نموده اند.

 

 

 زندگينامه هيرويوشی نيشيزاوا

 در يك دهكده كوهستانی در ناگانوی ژاپن به دنيا آمد. او پنجمين پسر خانواده بود و پدرش میکیجی و مادرش ميوشی نام داشتند. پدرش مدير يك كارخانه توليد ساکی كه نوعی شراب ژاپنی ميباشد بود. هيرويوشی جوان پس از فارغ التحصیلی از دوره مقدماتی مدرسه در يك كارخانه نساجی به كار مشغول شد و در سال 1936 با ديدن يك پوستر تبليغاتی كه جوانان را به پيوستن به آموزشگاه خلبانی ميكرد، تصميم به خدمت در نيروی هوائی را گرفت. او پذيرفته شد و به عنوان دانشجوی خلبانی واحد شكاری در كلاس شماره 7 اوتسو وابسته به نيروی دريائی ژاپن (JNAF) شركت كرد و در مارس 1939 آموزش خود را به اتمام رساند. او در بین 71 دانشجوی كلاس نفر شانزدهم شده بود. قبل از شروع جنگ او در گروه اسكادران های ائيتو و ساكورا و كوكوتائی خدمت نمود.

 در اکتبر 1941 نيشيزاوا كه اينك يك افسر جزء بود، به اسكادران چيتوسی كوكوتائی منتقل شد. با شروع جنگ با متفقين اسكادرانی كه نيشيزاوا در آن خدمت ميكرد به فردوگاه وونناكانائو نقل مكان كرد كه در جزيره گینه نو واقع و به تازگی از انگلستان ستانده شده بود. اين اسكادران همچنين به جای هواپيماهای منسوخ و قدیمی ميتسوبیشی A5M به هواپيماهای تازه توليد ميتسوبیشی زيرو مدل A6M2 مجهز شد. در 3 فوریه 1942 نيشيزاوا كه همچنان با هواپيمای قدیمی در حال پرواز بود ادعا كرد به نخستين پيروزی خود دست يافته است و يك هواپيمای كاتالينا را هدف قرار داده است. اگر چه مورخين اين مسئله را تائيد ميكنند اما آنچه مسلم است اين است كه اين هواپيما پس از هدف قرار گرفتن و آسيب وارده موفق به بازگشت به پادگان خود شده بود.

 در 10 فوريه اسكادرانی كه نيشيزاوا در آن خدمت ميكرد به گروه چهارم هوائی ملحق شد در اين پادگان دسترسی به هواپيماهای جديد بسيار راحتتر بود و نيشيزاوا يك هواپيمای A6M2 كه با کد F-108 شناخته ميشد دريافت نمود. در 1 آوريل اسكادران نيشيزاوا به لئا در جزيره گينه نو منتقل شد و به گروه اسكادران تاينان ملحق گرديد. در اين پايگاه او به همراه دو خلبان آس ژاپنی به نامهای سابورو ساكائی و توشيو اوهاتا در يك اسكادران (به زبان ژاپنی چوتائی) خدمت ميكرد و اين اسكادران توسط يك خلبان مشهور به نام جونیچی ساسائی فرماندهی ميشد. ساكائی نيشيزاوا را فردی توصيف ميكرد كه در حدود 5 فوت قد و 64 كيلوگرم وزن داشت و از بيماری مالاريا رنج ميبرد و پوستش بر اثر تابش آفتاب نواحی گرمسيری برنزه شده بود. او فردی بود كه در ورزش جودو بسيار سرآمد بود و افراد اسكادرانی كه او در آن خدمت ميكرد او را با نام جن ميناميدند. او بسيار  كم حرف بود و  در  مانورها و نمايش های هوائی بسيار  ماهر بود. ساكائي كه خود یکی از بهترين خلبانان آس ژاپن بود در مورد نيشيزاوا مينويسد:

 من هرگز نديدم کسی بتواند با هواپيمای زيرو كاری را انجام دهد كه نيشيزاوا انجام می داد.

 اين واحد نظامی اغلب با نيروی هوائی ايالات متحده آمريكا موسوم به UAAF و نيروی هوائی استراليا موسوم به RAAF كه از پايگاه پورت مورسبی بر ميخواستند در جنگ بود. نيشيزاوا در 11 آوريل موفق شد نخستين پيروزی قابل اثبات خود را با كشتن يك خلبان آمريكائی به دست آورد. او در مدت 72 ساعت موفق شد بيش از 6 پيروزی به دست آورد و به عنوان يك خلبان آس شناخته شود. او یکی از اعضای تيم سه تميز كننده بود. اين تيم مركب بود از سابورو ساكائی، توشيو اوهاتا و نيشيزاوا. آنان به دليل آنكه با شكار هواپيماهای آمريكائی، آسمان را از خلبانان آمريكائی تميز ميكردند به اين نام مشهور شده بودند. در 16 ماه می نيشيزاوا در حال استراحت از يك راديوی استراليائی آواز رقص مرگ را كه يك هنرمند فرانسوی به نام كاميله سنت سانس خوانده بود شنيد، ناگهان يك ايده به ذهنش رسيد. او به ديگران گفت:

 ما فردا بر روی پورت مورسبی يك ماموريت خواهيم داشت. ما بايد يك نمايش كوچك ارائه كنيم. رقص مرگ نمايش ما خواهد بود. ما يك عمليات چرخشی بر روی فرودگاه دشمن انجام خواهيم داد و او را بر روی زمين ديوانه خواهيم كرد.

 

کامیله سنت سانس

 خواننده فرانسوی آواز مرگ

 

 در 17 ماه می تاداشی شوسا ناكاجيما فرماندهی تیمی را كه ماموريت داشت به پورت مورسبیی حمله كند را برعهده گرفت و نيشيزاوا و ساكائی به عنوان وينگمن او را همراهی مينمودند. زمانی كه برفراز فرودگاه پورت مورسبی رسيدند به شكل دايره ای شروع به چرخش و شيرجه به سوی زمين كردند آنها از ارتفاع 1800 متری در حالی كه به شکلی مدور دور خود ميچرخيدند بر روی فرودگاه مانور دادند و پس از 20 دقيقه به فرودگاه بازگشتند. در ساعت 21 همان روز جونیچی ساسائی فرمانده آنان، آنها را احضار كرد و زمانی كه آنها وارد اتاقش شدند يك نامه را روبروی آنان گرفت و به آنان گفت:

 ميدانيد اين چيست؟

 نميدانيد اما من به شما خواهم گفت. اين نامه دقایقی پيش توسط هواپيماهای متفقين در فرودگاه ما انداخته شد در آن نوشته شده:

 به فرماندهی پايگاه لئا ما به شدت تحت تاثير حركات نمایشی اين سه خلبانی كه امروز برفراز پايگاه ما پرواز كردند قرار گرفتيم. كار آنها شاهكار بود. اگر اين كار مجدد تكرار شود ما حتما از اين موقعيت استفاده خواهيم كرد و كسانی را كه اين عمل را تكرار كنند خفه خواهيم نمود. متاسفانه اخطاری بهتر از اين نميتوانيم به آنان بدهيم اما ما با منتهای كوشش خود به كسانی كه اين بار اين عمل را تكرار كنند خوش آمد خواهيم گفت.

 نيشيزاوا و ساكائی و اوهاتا صاف و راست ايستاده بودند و به سختی توانستند جلوی خنده خود را بگيرند. آنها از تكرار اين عمل به شدت منع شدند و زمانی كه مرخص شدند در خلوت به يكديگر گفتند كه كارشان ارزش توبيخ داشت.

 در اوايل ماه آگوست 1942 گروه هوائی كه نيشيزاوا در آن خدمت ميكرد به  رابائول  در  گوادال كانال (GUADALCANAL) در اقيانوس آرام منتقل شد. آنان ماموريت داشتند تا به سرعت به نيروهای آمريكائی مستقر در گوادال كانال حمله نمايد. در نخستين روز جنگ در روز 7 آگوست نيشيزاوا ادعا نمود که 6 هواپيمای دشمن را ساقط نموده است اما تاريخ نگاران فقط 2 كشته را قابل اثبات ميدانند. در 8 آگوست سابورو ساكائی صمیمی ترين دوست نيشيزاوا در يك جنگ هوائی به شدت زخمی شد نيشيزاوا كه فكر ميكرد ساكائی مفقود شده باشد به شدت ديوانه شد و با نهايت تلاش خود شروع به جستجوی آن محدوده نمود. مدتی بعد خسته شد و به پايگاه خود بازگشت ولی با تعجب ديد كه ساكائی زخمی شده و يك چشم خود را از دست داده بود. نيشيزاوا با منتهای سرعت ساكائی را به يك بيمارستان نظامی منتقل نمود و او را از آنجا در 12 آگوست به ژاپن بردند.

 با طولانی شدن مدت جنگ تاكتيك های هوائی آمريكائی ها بهتر شد و گروه هوائی كه نيشيزاوا در آن خدمت ميكرد متحمل تلفات سنگینی شد. ساسائی که 27 پيروزی در كارنامه خود داشت در 26 آگوست توسط يك كاپيتان آمريكائی به نام ماريون ای كارل هدف قرار گرفت و كشته شد و اوهاتا كه موفق يه کسب 34 پيروزی شده بود در 21 اكتبر هدف قرار گرفت و جان باخت. در اواسط ماه نوامبر واحد نيشيزاوا به علت تلفات زيادی كه متحمل شده بود به پايگاه هوائی تويوهاشی فراخوانده شد تا نفرات جايگزين برای آن در نظر گرفته شود. تمام خلبانانی كه زنده مانده بودند از جمله نيشيزاوا به عنوان معلم وظيفه تربيت خلبانان جديد را برعهده داشتند. او در اين زمان چهل پيروزی در كارنامه خود داشت در حالی كه بعضی منابع تعداد پيروزيهای او را تا 54 پيروزی حساب ميكردند. نيشيزاوا در زمان اقامت در ژاپن به ديدار سابورو ساكائی كه در بيمارستان يوكوسوكا بستری بود رفت و مدتی بعد به دليل آنكه نميتوانست از پيكار دور بماند درخواست نمود به جنگ باز گردد. كسانی كه او را در زمان اقامتش در ژاپن ديده بودند ميگويند او لاغر و نحيف شده بود و علاقه زيادی به شركت در جنگ داشت.

 در اواسط ماه می 1943 او و ديگر افراد اسكادران به رابائول در گوادال كانال بازگشتند و در ژوئن 1943 او به فرماندهی اسكادران 11 كه تحت فرماندهی ادميرال جینچی كوساكا بود برگزيده شد. او همچنين به دليل شجاعت به دريافت نشان شمشير طلا مفتخر شد در ماه نوامبر او به درجه استوار يكم ارتقا يافت. در فوریه 1944 نيشيزاوا به گروه 203 هوائی ملحق شد. اين گروه وظيفه داشت در جنگ جزاير كوريل شركت نمايد. در اکتبر 1944 گروه هوائی 203 به لوزان در فيليپين اعزام شد اما نيشيزاوا و چهار خلبان ديگر در فرودگاه كوچکی در سبو باقی ماندند.

 در 25 اكتبر او يك گروه چهار نفره از خلبانان ژاپنی را كه برای اولين عمليات بزرگ كاميكازه آماده شده بودند اسكورت كرد. اين گروه عبارت بودند از نيشزاوا، ميسائو سوگاوا، شينگو هوندا، ريوجی بابا. هدف نابودی واحد پنجم نيروی دلتا وابسته به تفنگداران نيروی دريائی آمريكا بود. اين حمله در جريان نبرد خليج لی يت در فليپين رخ داد. اين گروه از خلبانان كاميكازه توسط يوكيو سکی رهبری ميشدند و شامل 5 هواپيما كه هركدام دارای 250 كيلو بمب بود، ميشد. آنها هواپيمای خود را مستقيما بر روی ناوهای آمريكائی هدف گرفته بودند.

 

انبار مهمات کشتی آمریکائی سنت لو که هدف حمله کامیکازه قرار گرفته است

 

 اولين كاميكازه رسمی در جنگ به وسيله گروه خودکشی از اسكادران شیکی شيما انتخاب شده بود. حمله موفقيت آميز بود. 4 هدف از 5 هدف توسط آنان نابود شد. يوكيو سکی موفق شد در ساعت 10:53 هواپيمای خود را بر عرشه ناو هواپیمابر USS ST.LO يو اس اس سنت لو بكوبد و پس از آتش سوزی وسیعی كه روی داد آتش به مخزن مهمات آن سرايت كرد و دومين انفجار موجب غرق كامل کشتی شد. 126 نفر كشته شدند. در اين عمليات نيشزاوا موفق به کسب 86 و 87 مين پيروزی خود گرديد كه آخرين پيروزی او محسوب ميشدند. او در اين عمليات موفق به سرنگون كردن 2 هواپيمای هل کتس F6F گرديد. روز بعد نيشيزاوا كه هواپيمايش خسارات جدی ديده بود به همراه چند خلبان ديگر سوار بر یک هواپیمای بمب افکن ژاپنی به نام ناکاجیما KI-49 شدند تا مابالاكات را به مقصد در سبو ترک کنند.

 

هواپیمای ناکاجیما KI-49

 

 آنها قصد داشتند هواپيماهای خويش را با هواپيماهای موجود در فرودگاه كلارك در لوزن جايگزين نمايند. آنها در شمال شرقی جزيره ميندورو  هدف حمله  دو هواپيمای  هل کتس F6F که از  ناو هواپیمابر  یو اس اس واسپ (USS WASP) بلند شده بودند قرار گرفتند و در اين عمليات نيشيزاوا هدف قرار گرفت و كشته شد.

 

ناو هواپیما بر آمریکائی یو اس اس واسپ

 

 او در زمان مرگ 24 سال داشت. احتمالا کسی كه او را هدف قرار داد يك ستوان آمريكائی به نام هارولد نيول بود كه همان روز گزارش كرد در شمال شرقی ميندورو يك هواپيما را هدف قرار داده است. به دليل آنكه روند جنگ برای ژاپن بسيار بد ادامه ميافت و در نتيجه گیجی ناشی از شكست های پی در پی، مراسم ياد بود و بزرگداشت او تا 2 دسامبر 1947 برگزار نشد و در اين روز برای وی مراسمی برپا گرديد.

  

                                                                              نوشته شده در تاریخ : 18/10/88

                                                                                                         نظر بدهید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

info@WikiArya.com

استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز است و تمام حقوق این وب سایت متعلق به مؤلف می باشد.