نظرات و پیشنهادات درباره ما معرفی کتاب تاریخچه جاسوسی لغات سرخپوستی تاریخ سرخپوستان جنگ جهانی دوم جنگ جهانی اول صفحه اصلی  
 

 

 
 

نبرد بریتانیا

 

هواپیماهای آلمانی در حال بمب باران شهرها

 

 نبرد بریتانیا (10 جولای 1940 - 31 اکتبر 1940 )

 نبرد  بریتانیا  نبردی است  که  نامش  از  تلاشهای  استراتژیک  نیروی  هوایی  آلمان  (موسوم  به  لوفت وافهدر  طول  تابستان   و  پائیز 1940 به  منظور   برتری هوائی  بر  نیروی  هوائی  سلطنتی  انگلیس (موسوم به RAF) برگرفته شد. در 18 ژوئن 1940 در دفتر نخست وزیری انگلستان وینستون چرچیل نخست وزیر این کشور طی سخنانی گفت: نبرد فرانسه بالای سر ما قرار دارد. من تقریبا منتظر شروع نبرد بریتانیا هستم. تاریخ ثابت کرد این پیش بینی چرچیل بسیار درست بوده است.

 نقشه آلمان یک عملیات آبی خاکی و هوابرد نیروی چترباز و پیاده کردن نیروها در بریتانیا در قالب عملیاتی بود که نام رمز آن شیر دریایی بود و به دنبال حملات هوایی شکل می گرفت. به عبارت دیگر حملات هوایی به بریتانیا پیش نیاز حمله آبی خاکی به بریتانیا بود.

 نبرد بریتانیا اولین نبرد مهم به وسیله نیروی هوایی بود. این نبرد بزرگترین و مهمترین بمب باران هوایی تا آن تاریخ محسوب می شد. عدم موفقیت آلمان نازی در نابودی نیروی هوائی انگلیس و در هم شکستن روحیه مردم آن کشور اولین نقطه شکست قطعی آلمان در جنگ محسوب می شود.

 نیروهای طرفین:

 انگلستان:

754 هواپیمای شکاری، 149 هواپیمای  شکاری  بمب افکن ، 560 بمب افکن ، 500 هواپیمای   دریائی (این هواپیما ها قابلیت نشست و پرواز بر روی آب را دارند) - کل هواپیما ها 1.963

 آلمان:

1.107 هواپیمای شکاری، 357 شکاری بمب افکن، 1.380 بمب افکن، 569 هواپیمای شناسائی - کل هواپیما ها 4.074

 فرماندهان طرفین:

 انگلستان:

هوگ داودینگ، کیث پارک، ترافورد لای مالوری، سی جی کوئینتین براند، ریچارد سائول

 آلمان:

هرمان گورینگ، آلبرت کسلرینگ، هوگو اشپرل، هانس یورگن اشتامپ

 تلفات طرفین:

 انگلستان:

خلبان و خدمه پرواز جنگی به تعداد 544 نفر

هواپیما به تعداد 376 بمب افکن و 1.023 جنگنده و 148 هواپیمای دریائی جمعا 1.547 هواپیما

غیر نظامیان به تعداد 27.450 نفر کشته و 32.138 زخمی

 آلمان:

خلبان و خدمه پرواز جنگی به تعداد 2500 نفر

هواپیما به تعداد 1.014 بمب افکن و 873 جنگنده جچمعا 1.887 هواپیما

 خلبانها:

 قبل از جنگ RAF  بشکلی فزاینده نسبت به برگزیدن داوطلب برای خدمت در نیروی هوایی به منظور قرار گرفتن در موقعیت برتر اقدام نمود. درتابستان 1940 ، RAF  در حدود 9000 خلبان برای حدود 5000 هواپیما که اکثریت آن را بمب افکن تشکیل می داد در اختیار داشت. مشکل کمبود 4000  خلبان بعلت عدم کفایت در آموزش و ماموریت آنان یک نقص بزرگ بود همراه با تولید 300 هواپیما در هفته فقط 200 خلبان در همان مدت تربیت می شد. اما مشکل اساسی این بود که از 9000 خلبان موجود فقط 3 درصد آنان به اسکادرانهای جنگی اختصاص داشتند و 20 درصد خلبانان به عنوان مربی خدمت می کردند و RAF در ابتدای جنگ خلبان ورزیده کمی در اختیار داشت و با کمبود خلبان در اسکادرانهای جنگنده مواجه بود. اما نگرانی بزرگتر این بود که خلبانان داوطلب کشورهای مشترک المنافع به خوبی خلبانان RAF  نبودند در 1 جولای 1940 تعداد خلبانان RAF جمعا 1103 نفر بودند. خلبانان جایگزین اغلب آموزشهای ناقص داشتند و این مسئله شمار تلفات را افزایش می داد. خلبانان خارجی که RAF  را تقویت می کرد از ملل زیر بودند:

- استرالیا

- نیوزلند

- واحد های دولت در تبعید بلژیک

- انگلیسی های مقیم فلسطین

- کانادا

- دولت در تبعید لهستان

- دولت در تبعید چکسلواکی

- رودزیا

- فرانسه آزاد

- ایرلند

- آفریقای جنوبی

- جامائیکا

- آمریکا

 اما در مقابل لوفت وافه خلبانان بیشتری داشت که تعداد آنها 1450  نفر بود و بعلت آموزش صحیح و موثر و کارآزمودگی در جنگ داخلی اسپانیا و نبرد لهستان و جنگ در جبهه غرب بسیار قابل بودند. آنها دوره جامع توپ ضدهوائی را به خوبی آموزش دیده بودند و تدابیر لازم برای جنگ با جنگنده های دشمن را یاد گرفته بودند.

 قسمتها:

انگلستان برای محافظت از حریم هوائی خود، فضای کشور را به بخشهای گوناگون تقسیم کرده بود که فرماندهی هر منطقه بین 2 الی 4 اسکادران را در اختیار داشت. مرکز هر بخش فرودگاه و یک اتاق عملیاتی مربوطه در اختیار داشت که این مرکز قلب این سازمان محسوب می شد. این مراکز مسئولیت عملیاتی فرودگاه ها را برای هدایت اسکادرانهای پراکنده برعهده داشتند. هر اتاق عملیاتی یک نمونه دیگر نیز داشت.

مراحل نبرد بریتانیا به 4 دوره تقسیم می شود که به ترتیب عبارتند از:

1- 10 جولای 1940 تا 11 آگوست. این نبرد به نبرد کانال ( مانش ) معروف است.

2- 12 آگوست تا 23 آگوست. این نبرد به حمله عقاب معروف است. این حملات یورش ابتدائی به فرودگاه های ساحلی بریتانیا بود.

3- 24 آگوست تا 6 سپتامبر. این مرحله از حملات لوفت وافه به فرودگاه ها و مراکز فرماندهی بود و یک مرحله بحرانی برای RAF  محسوب می شد.

4- از 7 سپتامبر به بعد که این حملات هدفمند به شهرها و بنادر بریتانیا بود.

دیده بانان انگلیسی در حال مراقبت از آسمان لندن

 

 جنگ کانال:

جنگ کانال یک سری از حملات جنگنده های لوفت وافه به ناوگان تجاری و نظامی در کانال مانش به وسیله هواپیماهای بمب افکن شیرجه رو موسوم به اشتوکا بود. این ماموریت محدود بود زیرا مارشال کسلرینگ و اشپیرل (هر دو از فرماندهان برجسته نیروی هوائی آلمان بودند) به کارآمدی آن اطمینان نداشتند. اما خلبانان آلمانی به این نبرد بسیار علاقه داشتند زیرا حمله کشتی های گشتی مورد علاقه خلبانان اشتوکا بود.

 حملات اصلی:

 حمله اصلی بر روی واحد های دفاعی RAF با نام رمز حمله عقاب آغاز شد وضعیت آب و هوائی مهمترین دلیل تاخیر در آغاز نبرد روز عقاب (به زبان آلمانی ADLERTAG) (و انگلیسی EAGLE DAY) بود که تا 13 آگوست 1940 طول کشید. در 12 اگوست اولین کوشش جنگی با حرکت واحد های ویژه بمب افکن و شکاری موسوم به ERPROBUNGSGRUPPE 210 به ایستگاه های رادار استارت زده شد اما پس از6 ساعت به دلیل شرایط بد جوی بازگشتند . حمله برای واحدهای رادار مشخص شد. این عدم موفقیت به RAF امکان داد برای محافظت از خود به هواپیماهای خود دستور پرواز دهد. غفلت لوفت وافه در حمله به تاسیسات زیربنائی مانند خطوط تلفن و نیروگاههای برق که می توانستند رادارها را بی فایده کنند یک اشتباه مرگبار بود.

 در روز 15 آگوست معروف به روز بزرگ ( THE GERETEST DA) روزی بود که لوفت وافه در یک حجم انبوه و برتری عددی نسبت به RAF حمله کرد. لوفت وافه 5 حمله به شمال انگلستان کرد در حالی که فرماندهی نیروی هوائی انگلیس اعتقاد داشت که حمله یگانهای آلمانی به جنوب متمرکز شده است و این حمله از دانمارک و نروژ آغاز شده است. به دلیل اسکورت ناکافی بمب افکن ها توسط شکاریهای مستر اشمیت تعداد زیادی از بمب افکنها سرنگون شدند. نتیجه این حملات این بود که واحد لوفت  شماره 5 تا پایان جنگ بریتانیا دیگر نیرومند ظاهر نشد .

 18 آگوست  روزی   بود   که  هر  دو طرف  متحمل تلفات  زیاد  شدند و آن   روز  به  نام  روز  سخت  (HARDEST DAY) معروف شد.

 حمله لوفت وافه به فرودگاه های RAF:

در 19 آگوست 1940 گورینگ دستور تمرکز حملات هوائی به کارخانجات تولید هواپیما در بریتانیا را صادر کرد. سپس در 23 آگوست 1940 او به دستورات قبلی خود حمله به فرودگاههای RAF  را هم اضافه نمود او همچنین دستور حملات شبانه به منظور کاهش قدرت جنگنده های انگلیسی را صادر کرد. غروب آن روز بمب باران شبانه برای اولین بار استارت زده شد. هدف از این حملات تهاجم به کارخانجات تولید لاستیک هواپیما در بیرمنگام بود. حمله به فرودگاهها در تمام مدت روز 24 اگوست ادامه یافت و یک حمله مهم به پورتس موتث شکل گرفت آن شب چند ناحیه از لندن بمب باران شد. منطقه است اند (EST END) در لندن آتش گرفت و آتش گسترش یافت و گروه هاینکل 111 (نام یک بمب افکن آلمانی) موفق شد با رهاسازی بمب هایش این منطقه را نشان گذاری کند و با رهاسازی بمب ها آلمان نخستین ضربه را در بمب باران لندن وارد ساخت و گروه به خانه (آلمان) بازگشت. آنها شهر را بی اطلاع بمب باران کردنداما علت این بمب باران اشتباه در محاسبات بود و این نقطه را به اشتباه بمب باران کردند.

 به تلافی این بمب باران RAF در شب های 25 و 26 آگوست برلین را بمب باران نمود. این حملات موجب تعجب گورینگ شد زیرا او ادعا کرده بود که بریتانیا هرگز قادر به تحمل بمب باران شهرها نخواهد بود (او تصور می کرد که بمب باران شهر ها بریتانیا را به زانو در می آورد). این اظهارات موجب خشم هیتلر گردید.

 از 33 حمله سنگین در 2 هفته، 24 حمله به فرودگاهها بود. سایت های فرماندهی بخشها مکررا مورد حمله قرار میگرفت. بیگن هیل 4 بار (BIGGIN HILLو هورن چورچ ( HORNCHURCH ،  2 بار دبدن (Debdenو نورث والد (NORTH WEALD)  و کریدون (CRODONو (GRAVESEND) و (ROCHFORD) و (HAWKING) و (MANSTON) بشدت مورد حمله قرار گرفتند و سرانجام است چورچ (ESTCHURCH) و ایستگاه هدایت فرماندهی مورد هفت حمله هوائی قرار گرفت. RAF تلفات زیادی در این حملات داد.

RAF ازمزیت جنگ در سرزمین  برخوردار بود  و خلبانان RAF  پس از سرنگونی از شانس بازگشت به واحد خود بر خوردار بودند ولی برای خلبانان لوفت وافه فرود با چتر نجات به منزله دستگیری بود و اگر  بر  روی  کانال  فرود  می آمدند یا  غرق می شدند  و یا  در  صورت  زنده   ماندن  از  بیماری  کانال ( KANAL KRANKHEIT ) که یک بیماری روان رنجوری بود ، رنج می بردند . این مشکل برای آلمانها بیشتر از انگلیسیها سخت بود اما لوفت وافه با برتری عددی خود به حملات ادامه می داد تا آنکه بتدریج آثار کاهش ذخایر و خلبان و هواپیما در لوفت وافه بشکلی فزاینده ظهور یافت .

 

لندن در آتش می سوزد

 

 حمله به شهرها :

حمله لوفت وافه شامل حملات بی شمار به شهر ها از آگوست می باشد . هیتلر در رهنمودی که صادر کرده بود لندن را از بمب باران مستثنی کرده بود اما در شب 23 آگوست منطقه هارو ( HARROW ) در حومه لندن بصورت اشتباهی هدف بمب باران قرار گرفت . مناطقی مانند آبردین ، بریستول و ساوت والس نیز هدف قرار گرفتند . تمرکز حملات بر فرودگاهها اغلب با تلفات همراه بود . این گونه حملات از 24 آگوست با حملات سنگین که طی آن بالغ بر 100 نفر در پورتث موتس کشته شدند و غروب همان روز که لندن مورد حمله قرار گرفت شروع شد . به تلافی این اقدام برلین توسط RAF  مورد حمله قرار گرفت و هیتلر متقابلا دستور خود مبنی بر خود داری از حمله به لندن را پس گرفت . در 3 سپتامبر گورینگ طرح بمب باران روزانه لندن را ابلاغ کرد . در روز و شب 7 سپتامبر یک سری از حملات گسترده و انبوه با حدود 400 بمب افکن و بیش از 600 جنگنده ( مجموعا بیش از 1000 هواپیما ) به بندرگاه و منطقه است اند ( EST END ) انجام شد . گروه 11 گل سرخ ( ROSE ) از RAF  به مقابله با آنها رفتند در حالی که تعدادآنها بسیار بیشتر از آنچیزی بود که لوفت وافه انتظارش را داشت ( زیرا لوفت وافه قبلا گزارشی دریافت کرد که 5 الی 6 اسکادران از RAF غیر عملیاتی شده است )

 در 11 سپتامبر هیتلر عملیات شیر دریائی را تا 24 سپتامبر به تعویق انداخت . زیرا RAF  با حمله به ناوگان آلمان مستقر در بندر اوشتند بلژیک حدود 80 کشتی را غرق کرد . در 14 سپتامبر هیتلر در یک نشست با سران OKW ( سرفرماندهی نیروهای مسلح آلمان ) شرکت کرد . گورینگ به دلیل حضور در فرانسه غایب بود او تصمیم گرفته بود که حمله قطعی را انجام دهد . ارهارد میلش (ERHARDT MILCH ) معاون گورینگ و عوامل دیگر نیز در آنجا حضور داشتند .

 هیتلر در ابتدای این جلسه پرسید : آیا ما میتوانیم جنگ را تمام شده بدانیم ؟

 هیتلر پذیرفته بود که حمله صرفا با تکیه بر حملات هوائی گسترده امکان پذیر نیست . و سپس او سعی کرد با باقی نگه داشتن تهدید حمله روحیه مردم برتانیا را درهم بشکند . او گفت روحیه مردم زمانی در هم خواهد شکست که 8 میلیون نفر از مردم این کشور دیوانه شده باشند . ( این رقم معادل جمعیت مردم لندن در سال 1940 بود ) هیتلر در ادامه گفت حتی یک حمله کوچک می تواند به یک جنگ طولانی مدت تبدیل شود ( تخصص فرماندهان آلمانی پیروزی در جنگ سریع و برق آسا بود و آنان توانائی درگیر شدن در یک جنگ طولانی و فرسایشی را نداشتند ) او در این لحظه حمله را لغو کرد .

 در 15 سپتامبر 2 موج  بزرگ حمله هوائی توسط گروه 11 RAF  دفع شد . کل تلفات آن روز برای آلمانها مجموعا 60 هواپیما ( اعم از جنگنده و بمب افکن ) بود و برای بریتانیا 26 هواپیما . زیرا علی رغم تلاش آلمانها جایگزینی خلبانان و هواپیما برای آن کشور دشوار بود و لوفت وافه حملات شبانه را جایگزین حملات روزانه نمود . در 13 اکتبر هیتلر یک بار دیگر حمله به بریتانیا را تا بهار 1941 به عقب انداخت . اگر چه حمله هرگز اتفاق نیافتاد و در پایان ماه اکتبر حملات هوائی به پایان رسید . رهنمود شماره 21 هیتلر متضمن فرو پاشی تهدید حمله به بریتانیا بود  . یکی از دلایل روحیه بالای مردم انگلستان حضور پادشاه و ملکه الیزابت همسرش در لندن بود . وقتی جنگ آغاز شد پادشاه و ملکه بجای راهکار فرار که از سوی عده ای مطرح شده بود ، اقامت در کاخ باکینگهام را انتخاب کردند . آنها صرفا پایان هفته ها برای سرزدن به دختر هایشان الیزابت ( ملکه کنونی ) و مارگریت به کاخ ویندسور می رفتند . وقتی است اند در لندن مورد بمب باران قرار گرفت آنان در لندن حضور داشتند . آن روز کاخ باکینگهام مورد حمله قرار گرفت . همچنین کاخ باکینگهام در حمله روز 10 و 13 سپتامبر با 2 بمب مورد حمله قرار گرفت و به کلیسای آن صدمات جدی وارد شد .

واحدهای اطفاء حریق انگلیس در حال خاموش کردن آتش ناشی از بمب باران

 

 فرجام:

نبرد بریتانیا در حقیقت اولین شکست نظامی هیتلر در راه نیل به پیروزی بود . این شکست ترس اغراق آمیز از بمب باران استراتژیک بر ضد شهرها توسط نازیها را از بین برد . پیروزی در نبرد بریتانیا برای آن کشور هزینه سنگینی را تحمیل کرد . کل تلفات غیر نظامیان از  جولای تا دسامبر ، 23002 کشته و 23138 زخمی بود که تنها در یک حمله در 19 دسامبر حدود 3000 غیر نظامی کشته شدند .

چرچیل درباره شجاعت و توانمندی خلبانان RAF این چنین گفته است :

 در طول جنگ های بشر هرگز زندگی تعداد زیادی از مردم ، مرحون تلاشهای عده ای این چنین اندک نبوده است .

 

                                                                                   نوشته شده در تاریخ : 21/12/87

                                                                                                               نظر بدهید

 

 

نبرد لهستان  
نبرد فرانسه و فاجعه سدان  
نبرد بریتانیا  
بارباروسا و حمله به شوروی  
نبرد مسکو  
العلمین  
استالینگراد  
لنینگراد  
کورسک  
دی دی  
نبرد مونت کاسینو  
آردن  
مارکت گاردن  
برلین  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

info@Special-History.com

استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز است و تمام حقوق این وب سایت متعلق به مؤلف می باشد.