نظرات و پیشنهادات درباره ما معرفی کتاب تاریخچه جاسوسی لغات سرخپوستی تاریخ سرخپوستان جنگ جهانی دوم جنگ جهانی اول صفحه اصلی  
 

 

 
 

بارباروسا و حمله به شوروی

 

نبرد بارباروسا یک نبرد سرسختانه و تاکتیکی بود . سربازان روس هیچ توانی در مقابل حملات ارتش آلمانی نداشتند .

 

عملیات بارباروسا

 تاریخ شروع :

 ( 22 ژوئن 1941 )

 مکان :

 لهستان ، بیلوروسی ، اکرائین ، مولداوی ، لیتوانی ، لتونی ، استونی ، فنلاند ، غرب روسیه

 کشورهای درگیر :

 شوروی از جناح قوای متفقین گروه کشورهای محورشامل : آلمان نازی ، مجارستان ، ایتالیا ، اسلواکی ، رومانی ، فنلاند

 نتیجه :

 شکست قطعی کشورهای محور

 فرماندهان طرفین :

 کشورهای محور : هیتلر( آلمان نازی ) ویلهلم کایتل ( آلمان نازی ) ، فرانتز هالدر ( آلمان نازی ) ، فون بوک ( آلمان نازی ) ، فون لیب ( آلمان نازی ) ، فون روندشتت ( المان نازی ) ایوان آنتونسکو ( رومانی) ، جیوانی مسی ( ایتالیا ) ، ایتالو گاریبولدی ( ایتالیا ) ، کارل گوستاو مانرهایم ( فنلاند )

 شوروی : کلمنت وروشیلف ، سیمون تیموشنکو ، گئورگی ژوکف ، الکساندر واسیکیوسکی ، سمیون بودیونی ، ماکیان پوپوف ، تئودور کوزنتسف ، دیمیتری پاولوف ، ایوان تیولنف

 نیروهای طرفین :

 قوای محور : 3/9 میلیون نیروی رزمنده ( به همراه قوای احتیاط ) ، 3600 تانک ، 4.389 هواپیما

 قوای شوروی : 3/2 میلیون نفر نیروی رزمنده ( در ابتدای جنگ ) 5 میلیون نفر در پایان جنگ ) ، 12 الی 15 هزار تانک ، 35 - 40 هزار تانک

 تلفات طرفین :

 قوای محور : 918 هزار نفرسرباز ، 2.093 هواپیما ، 2.758 تانک

 قوای شوروی : 802.191 نفر سرباز کشته ، 3 میلیون نفر زخمی ، 3.300.000 نفر اسیر ، 21.200 هواپیما ، 20.500 تانک

ارتش آلمان در روسیه به حد کمال فرسوده شد .  در این عکس جالب یک زره پوش آلمانی در مقابل یک کلیسای روس از حرکت بازمانده است این عکس به شکلی گویا تصویرگر توقف ارتش آلمان در روسیه می باشد .

 

 عملیات بارباروسا نام رمز عملیاتی بود که به موجب آن در ساعت 15/3 صبح روز یکشنبه 22 ژوئن 1941 قوای نظامی آلمان نازی به خطوط دفاعی روسیه در شرق اروپا حمله کرد . نام این عملیات برگرفته از نام فردریک بارباروس پادشاه مقتدر پروس در جنگ های صلیبی می باشد . هدف از این عملیات تصرف غرب خط ( A-A که برگرفته از  حروف اول  شهرهای  آرخانگلسک  و  آستاراخان  می باشد ) ، یک خط فرضی شمالی جنوبی از شمالغربی روسیه به جنوب این کشور در کرانه دریای خزر می باشد ، بود . هیتلر درنظر داشت مناطق صنعتی و کشاورزی غرب روسیه مانند اکرائین را متصرف شود .

 قوای آلمانی علی رغم موفقیت در تصرف اکرائین و بیلوروسی در پشت دروازه های مسکو متوقف شد . شکست بارباروسا نتیجه درخواست های مکرر هیتلر برای انجام عملیات اضافی بود که خارج از توان و ظرفیت ارتش آلمان بود که عملیاتی نظیر عملیات بی فرجام و سنگین محاصره استالینگراد و لنینگراد از آن جمله اند . عملیات بارباروسا مسبب اصلی تحلیل و فروپاشی سازمان رزمی و قوای انسانی و ماشین جنگی ارتش آلمان بود و آن را بشدت فرسوده کرد . این عملیات جبهه شرق را افتتاح کرد که در آن بارسنگین حملات نظامی به بریتانیا ( بریتانیای تنها مانده در اروپا ) از این کشور معطوف به آلمان شد . این عملیات یکی از خونبارترین عملیات جنگی به حساب می آید . اگرچه جنگ استالینگراد خونبارترین جنگ تاریخ محسوب می شود .

 مقدمات :

 علی رغم اینکه استالین اعتقاد داشت آلمان علاقه ای برای حمله به شوروی و آنهم فقط دو سال پس از عقد معاهده مولوتوف ریبنتروپ ندارد ، اما علائم  و پیامهای مخابره شده  توسط ارکستر سرخ  ( شبکه جاسوسی شوروی در اروپا ) این امکان را تقویت می کرد . استالین خبرهای رسیده از اروپا توسط ارکستر سرخ را به منزله اطلاعات نادرست ارائه شده توسط سرویس جاسوسی انگلستان به منظور تیره نمودن روابط دو کشور و ایجاد بحران و جنگ تلقی مینمود . دکتر ریچارد سورژ حتی تاریخ دقیق حمله آلمان نازی به شوروی را به آن کشور اعلام نموده بود . سازمان ضد اطلاعات سوئد پیش از حمله تاریخ شروع آن را کشف رمز کرده بود . همچنین نازیها عملیات گسترده فریب و نیرنگ را به منظور متقاعد کردن استالین به اینکه حمله ای در کار نخواهد بود بکار گرفتند که ظاهرا تمام آنها موفقیت آمیز بود. نازیها با اطلاع از عکس برداری هوائی شوروی از خاک لهستان تحت اشغال نازیها بشکلی گسترده شروع به ساختن استحکامات دفاعی در طول مرزهای لهستان و شوروی نمودند که این موضوع موجب فریب استالین مبنی بر اینکه مخابره نقشه تهاجم به شوروی نیرنگ انگلستان است گردید .

 استراتژی هیتلر برتشکیل سه گروه ارتش مستقل و مجزا برای تصرف اهدافی مجزا طراحی گردیده بود. به موجب طرح بارباروسا فشار عمده ارتش آلمان در شمال جائیکه گروه ارتش موسوم به ارتش شمال قرار داشت وارد می آمد . این ارتش می بایست از حوزه بالتیک به سمت شمال شوروی پیشروی نموده و شهر لنینگراد را تصرف و یا ویران نماید . گروه ارتش مرکز می بایست از راه اسمولنسک پیش روی نموده و پس از تصرف بیلو روسی بخط مستقیم به سمت مسکو حرکت کرده و آن شهر را متصرف شده و یا آن را ویران نماید . گروه ارتش جنوب می بایست با حمله به سمت مناطق آباد وپر جمعیت جنوب شوروی واقع در اکرائین پس از تصرف کیف ( KIEV ) و اشغال ناحیه ولگا خط مواصلاتی ولگا قفقاز را که نفت مورد نیاز شوروی را از باکو و گروزنی تغذیه می کرد را قطع نمایند .

 در میان جلسات مختلف میان فرماندهان سازمان سر فرماندهی آلمان و شخص هیتلر علی رغم اصرار ژنرالهای آلمانی مبنی بر اینکه می بایست فشار اصلی قوای آلمان توسط گروه ارتش مرکز وارد آید و مسکو هدف اصلی و اولیه قرار گیرد ، هیتلر بر طرح خود برای تصرف سریع اکرائین اصرار کرد . به دلیل گل آلود بودن استپ های شوروی تاریخ حمله از اواسط ماه می به اواخر ماه ژوئن موکول شد. تعدادی از مورخین مانند میخائیل ملتیوخوف در کتاب خود به نام " شانسی که استالین از دست داد " ادعا کرده اند که شوروی نیز نیروی عظیمی برای حمله به آلمان نازی در مرزهای خود متمرکز نموده بود و قصد حمله به آن کشور را داشت که با حمله پیشگیرانه هیتلر مواجه شد . این ادعا توسط هانس اولریخ رودل مشهورترین خلبان آلمانی که در روز اول حمله به شوروی بر فراز جبهه نبرد به پرواز در آمده بود و از مشاهده راهها و پلهای نظامی و نیز استحکامات ساخته شده توسط ارتش سرخ متحیر شده بود ، نیز تایید گردید . میخائیل ملتیوخوف معتقد است هر دو طرف برای حمله به دیگری آماده شده بود در حالی که نمی دانست دیگری نیز همین نقشه را دارد . مورخینی مانند ولادیمیر نوژین ، بوریس سوکولوف و والری دانیلف نیز از این اعتقاد حمایت نموده اند .

 لشگرهای عمل کننده :

 آلمان :

 ژنرال هالدر رئیس ستاد سرفرماندهی آلمان OKH واحد های عملیاتی در تهاجم به شوروی را به شرح ذیل توضیح می دهد :

 گروه ارتش شمال به فرماندهی مارشال ویلهلم فون لیب مستقر در پروس شرقی با 26 لشگر شامل : ارتش شانزدهم به فرماندهی ارنست بوش

 ارتش هجدهم به فرماندهی جورج فون کوشلر

 گروه چهارم پانزر به فرماندهی هوپنر

 گروه یکم نیروی هوائی به فرماندهی آلفرد کلر

 گروه ارتش مرکزی به فرماندهی فدور فون بوک مستقر در شرق لهستان با 49 لشگر شامل :

 ارتش چهارم به فرماندهی گونتر فون کلوگه

 گروه دوم پانزر به فرماندهی گودریان

 گروه سوم پانزر به فرماندهی هرمان هوت

 ارتش نهم به فرماندهی اشتراوس

 گروه دوم نیروی هوائی به فرماندهی آلبرت کسلرینگ

 گروه ارتش جنوب به فرماندهی گردفون روندشتت مستقر در جنوب لهستان و شمال رومانی با 41 لشگر شامل :

 ارتش هفدهم به فرماندهی کارل هاینریش اشتویپانگل

 نیروی اسلواکی به فرماندهی کت لوس

 نیروی واکنش سریع پادشاهی مجارستان اولین قسمت از گروه بزرگ کارپات موسوم به گروه کارپات به فرماندهی میکلوس

 گروه یکم پانزر به فرماندهی فون کلیست

 ارتش یازدهم به فرماندهی اوژن ریتر فون شوبرت

 نیروی ایتالیا به فرماندهی مسی

 ارتش ششم به فرماندهی رایشنو

 ارتش سوم رومانی به فرماندهی کنستا نتینسکو

 گروه چهارم نیروی هوائی به فرماندهی الکساندر لوهر

 همچنین یک نیرو مرکب از گروه ارتش کوچک مستقر در نروژ به فرماندهی نیکلاس فون فالکنهورست با دو لشگر :

 واحد پنجم هوائی به فرماندهی اشتامپ همچنین واحدهای کوچکی از مناطق تحت اشغال نازیها مانند لژیون داوطلبان فرانسوی نیز این گروه ارتش را تقویت می کرد .

 شوروی :

 در ابتدای تهاجم آلمان به شوروی در 22 ژوئن 1941 ارتش سرخ مسئولیت حفاظت از منطقه اروپائی شوروی را به سه بخش و هر بخش را به چهار جبهه تقسیم کرد . تمام این جبهه ها دارای نیروئی تقریبا برابر با قوای نازیها بودند و هرکدام در بخش جغرافیائی خاص خود فعالیت می کردند . نیروی تحت فرماندهی مارشال ژوکف دقیقا در مقابل ارتش شمال قرار داشت و ستاد فرماندهی آن در لنینگراد واقع بود و نیروهای آن به چهار بخش تقسیم می شد :

 جبهه شمال غربی متشکل از ستاد ویژه فرماندهی در بالتیک

 جبهه غربی متشکل از ستاد ویژه فرماندهی غرب

 جبهه جنوبغربی متشکل از ستاد ویژه فرماندهی کیف ( جبهه جنوبغربی در 25 ژوئن 1941 و تنها سه روز پس از آغاز تهاجم آلمان به شوروی تاسیس شد و مرکزیت ستاد فرماندهی آن در اودسا بود ).

 نخستین ستاد عالی فرماندهی در 10 ژولای 1941 با حضور وروشیلوف ( فرمانده جبهه شمالغربی ) تیموشنکو ( فرمانده جبهه غربی ) و بودوینی ( فرمانده جبهه جنوبغربی ) تشکیل گردید .

 نیروهای جبهه شمالغرب به شرح ذیل بود :

 جبهه شمالی به فرماندهی مارکیان میخائیلوویچ پوپوف مستقر در مرز فنلاند شامل :

 ارتش چهاردهم ، ارتش هفتم و ارتش بیست وسوم جبهه شمالغربی به فرماندهی کوزنتسف از منطقه بالتیک دفاع می کرد و شامل :

 ارتش هشتم ، ارتش یازدهم ، ارتش بیست و هفتم ، و 34 تیپ مستقل ، ناوگان شمال و بالتیک نیز تحت فرماندهی این جبهه قرار داشت .

 جبهه غربی به فرماندهی ژنرال دیمیتری جورجیویچ پاولوف شامل :

 ارتش سوم ، ارتش چهارم ، ارتش دهم ، ارتش سیزدهم ، و 45 تیپ مستقل .

 جبهه جنوبغربی به فرماندهی ژنرال میخائیل پتروویچ کیرپونوس متشکل از ارتش پنجم ، ارتش ششم ، ارتش دوازدهم ، ارتش بیست و ششم و 45 تیپ مستقل

 جبهه جنوبغربی به فرماندهی ژنرال ایوان ولادیمیرتیولونف در 25 ژوئن تشکیل گردید و متشکل از ارتش نهم آزادیبخش و ارتش هجدهم و دومین لشگر مکانیزه هجدهم به همراه 26 تیپ مستقل و ناوگان دریای سیاه علاوه بر موارد بالا 6 ارتش اضافی دیگر نیز در جبهه غرب شامل ارتش شانزدهم ، ارتش نوزدهم ، ارتش بیستم ، و ارتش بیست و یکم و ارتش بیست و دوم و بیست و چهارم تواما با یکدیگر واحد آزادیبخش را تشکیل می دادند که نیروهای ذخیره محسوب شده و مستقیما زیر نظر استالین قرار داشتند.

صبح 22 ژوئن مردم در اماکن عمومی از طریق رادیو و بلندگو از  خبر  حملهً آلمان  به شوروی  مطلع می شوند .

 عملیات جنگی :

 در ساعت 15/3 صبح روز یکشنبه 22 ژوئن 1941 قوای محور به شوروی حمله کرد . تعییین رقم دقبق تعداد نفرات درگیر درجنگ بسیارسخت است . در کمال تعجب باید گفت اسناد استوکا ( STAVKA سرفرماندهی نیروهای شوروی ) اینچنین حکایت می کند :

 هشدارهای دریافتی از نزدیک شدن قوای ورماخت ( نیروی زمینی رایش سوم ) به منظور آغاز جنگ در ساعت 3 صبح خبر می داد . قوای مرزی پیام های هشداری دریافت کردند که جنگ را حتمی الوقوع میدانست اما فقط تعداد اندکی از نیروهای شوروی در حالت آماده باش بسر می بردند . با این وجود شوک ناشی از حمله همزمان نیروهای محور ( از سه جبهه ) به شوروی بسرعت رفع گردید .

 واحد های لوفت وافه بشکلی جنون آمیز پس از شناسائی مراکز تمرکز قوای شوروی ، خطوط تدارکاتی و انبارهای مهمات آنها را ویران می کردند و مورد حمله قرار می دادند . آنان نیروی هوائی شوروی را بدون وقفه مورد حمله قرار دادند ولی در روز اول حمله موفق به نابودی نیروی هوائی شوروی نشدند . با وجود آنکه شوروی انبوه هواپیماهای نظامی خود را بجای فرودگاه های نظامی بزرگ ، در فرودگاه های صحرائی پراکنده کرده بود ، این هواپیما ها اهداف خوبی برای لوفت وافه به شمار می آمدند .

 لوفت وافه در نخستین روز نبرد ادعا کرد 1489 هواپیمای دشمن را سرنگون کرده است . این ادعا موجب شد هرمان گورینگ دستور رسیدگی مجدد به این موضوع را صادر نماید . گزارشها از نابودی 2000 هواپیما و مشاهده لاشه آنها حکایت می کرد . آلمان ها ادعا کردند در سه روز نخستین حمله 3100 هواپیمای دشمن را نابود کرده اند . در حقیقت روسها 3922 هواپیما را از دست داده بودند . لوفت وافه موفق شد برتری هوائی خود را بر فراز آسمان هر سه جبهه به شوروی تحمیل کند زیرا انبوه هواپیماهای لوفت وافه اینک حملات زمینی را به خوبی پشتیبانی می کردند .

آتشبار ضد هوایی آلمان از پل های رود دنا در بریانسک از حملات هوایی محافظت می کنند .

 

 گروه ارتش شمالی :

 در مقابل گروه ارتش شمال 2 ارتش شوروی قرار داشتند . گروه چهار پانزر ازنیروی زمینی ورماخت در در نقطه اتصال این دو ارتش با 600 تانک حمله کرد و موفق به رخنه در آن شد . هدف گروه چهارم پانزر عبور از  رودخانه های  داگوا ( DAUGUVA ) در  لیتوانی ( نام دیگر این روخانه دونا ) و  نیمن ( NEMAN نام یک رود در لیتوانی ) بود . این دو روخانه دو مانع جدی در عمیلیات جنگی آلمان در راه رسیدن به لنینگراد محسوب می شد .

 در روز اول ، تانکهای آلمانی از رودخانه نیمن عبور کردند و 5 کیلومتر در داخل مواضع شوروی نفوذ کردند . نزدیک شهر راسینیائی ( RASEINIAI ) این گروه مورد حمله متقابل شوروی با300 تانک قرارگرفت . 4 روز زمان برای محاصره و نابودی نیروی زرهی مهاجم شوروی وقت تلف گردید . پس از این نبرد گروه چهارم پانزر از دوگوا ( رودخانه دوینا ) به نزدیکی شهر دواگواوپیلز ( daugavpils ) رسید . نیروهای آلمانی اکنون در فاصله نسبتا اندکی از شهر لنینگراد قرار داشتند . اما در این زمان به دلیل تدارکات نامناسب و خطوط تدارکاتی بد به دستور هیتلر آنها به تحکیم مواضع و انتظار تا رسیدن نیروی پیاده نظام به منظور آرایش جدید ماندند .

 دستور توقف موجب شد آلمان ها بیش از یک هفته حیاتی را در جنگ با شوروی از کف دادند و فرصت کافی برای ایجاد خطوط دفاعی در اطراف لنینگراد و رودخانه لادوگا را به شوروی داد . علاوه بر عملیات جنگی آلمانها ، آنچه وضع را برای شوروی دشوار کرده بود شورش 22 ژوئن مردم لتونی بود که روز پس از شورش اعلام استقلال کردند . قوای شورشی در استونی با ارتش سرخ درگیر شدند اما از ارتش سرخ شکست خوردند . سرانجام نبرد استونی با رسیدن ارتش هجدهم آلمان به ساحل کوندرا در استونی و شکست ارتش سرخ به پایان رسید.

زنان همپای مردان جنگیدند این عکس گویای شکوه استقامت ملت روس می باشد .

 

 گروه ارتش مرکزی :

 در مقابل گروه ارتش مرکزی4 ارتش اتحاد شوروی قرار داشت که عبارت بود از ارتش سوم ، ارتش چهارم ، ارتش دهم و ارتش یازدهم . درزمان اشغال لهستان ارتش سرخ شوروی با حمله به لهستان ، بیالیستوک( BIALYSTOK ) را در آن کشور اشغال کرده بود . بیالیستوک فاصله چندانی از مینسک مرکز جمهوری بیلوروسی نداشت و همچنین مرکز اتصال  خطوط آهن  و بسیار استراتژیک  محسوب  می شد . هدف گروه دوم پانزر وابسته به گروه ارتش مرکز اشغال مینسک به منظور جلوگیری از فرار آن و احاطه کامل ارتش سرخ با استفاده از تکنیک احاطه سه جانبه در این ناحیه بود ( در احاطه سه جانبه ارتش دشمن از سه طرف در محاصره دشمن خود قرارمی گیرد ) . ارتش سوم از گروه دوم پانزر خط دفاعی شوروی را در مرکز اتصال خط آهن در هم شکست و به سوی رودخانه نیمن پیشروی کرد . وقتی گروه دوم پانزر به سمت رودخانه باگ غربی ( رودخانه باگ غربی یک رودخانه مرزی بین لهستان و بیلوروسی است که مجزا از رودخانه باگ جنوبی است ) حرکت کرد و در امتداد این رودخانه به سمت جنوب پیشروی کرد .

 همزمان با حمله گروه پانزرپیاده نظام گروه ارتش ورماخت در مرکز اقدام به حمله کرد . سرانجام ارتش شوروی در بیالیستوک محاصره شد . مسکو در ابتدای شکست نتوانست اهمیت عمق فاجعه را درک کند . مارشال تیموشنکو دستور یک حمله متقابل را صادر کرد اما در حالی که مهمات و خطوط تدارکاتی آنها به وسیله لوفت وافه نابود شده بود ، یک اغتشاش کامل در ارتباطات و ناهماهنگی در حمله موجب شکست این ضد حمله گردید . مارشال ژوکف در 26 ژوئن دستور شماره 3 متضمن دستورات مقاومت ملی را صادر کرد  که  خواهان  فشار معکوس  برای  جلوگیری از احاطه سه جانبه می شد. او در این فرمان دستور حمله متقابل ارتش سرخ را صادر کرد . هدف او شکستن محاصره و تصرف منطقه شوالکی ( SWALKI ) ( نام یک شهر درشمال شرق لهستان ) بود . او قصد داشت با تصرف شوالکی جاده برودی ( BRODY ) و سرانجام لوبلین را به تصرف در آورد .

 این عملیات به دلیل درهم ریختگی و اغتشاش در ارتش سرخ به شکست منجر شد و در 27 ژوئن ارتش دوم و سوم گروه چهارم پانزر در مینسک به یکدیگر پیوستند و 300 کیلومتر در داخل سرزمین شوروی نفوذ کردند . یک سوم راه تا مسکو پیموده شده بود و در یک محدوده وسیع بین مینسک و مرز لهستان 32 لشگر پیاده و هشت لشگر تانک و  موتوریزه  و  توپخانه  و  سواره  نظام ارتش سرخ  در  محاصره  قرار گرفتند.

تمام آحاد روسیه حتی زنان نقش عمده ای در دفاع از کشورشان برعهده داشتند در این عکس زنان روسی با کندن خندق و موانع ضد تانک در حال تلاش برای نجات سرزمین خود هستند .

 

 گروه ارتش جنوب :

 در مقابل حمله گروه ارتش جنوب نیروهای ارتش شوروی به سرعت واکنش نشان دادند . از لحظه آغاز جنگ نیروهای شوروی تصمیم به استقامت و پایداری گرفتند . در مقابل قوای آلمان در اکرائین ، ارتش های پنجم ، ششم و بیست و ششم شوروی قرار داشتند . قوای پیاده نظام آلمان با حمله به نقاط اتصال خطوط جبهه این سه ارتش سعی در ایجاد شکاف در این مناطق کردند . همچنین گروه اول پانزر در یک تعداد انبوه شامل 600 تانک به جناح راست ارتش ششم شوروی که دارای بیش از 1000 تانک بود حمله کرد . این عملیات که به نبرد برودی معروف شد یک نبرد بین گروه اول پانزر و سپاه چهل و هشتم موتوریزه آلمان از یک سو و گروه  ارتش  مکانیزه  اکرائین شمالی  وابسته به ارتش سرخ بین 26 تا 30 ژوئن 1941 بود .

 این نبرد در شوروی به نبرد دفاع مرزی اکرائین مشهور است و پس از نبرد کورسک دومین نبرد بزرگ تانک در تاریخ محسوب می شود . فرمانده آلمانی پل لودویگ اوالد فون کلیست و فرمانده ارتش سرخ میخائیل کیرپونوس بود . آلمانها 600 تانک و شوروی 1000 تانک داشتند . تعداد تلفات این نبرد مشخص نیست . این نبرد با پیروزی ارتش آلمان به پایان رسید . با شکست ارتش سرخ در این نبرد ارتش شوروی آخرین نیروی زرهی خود در غرب اکرائین را مامور حمله کرد . ماموریت این ارتش بازپس گرفتن مواضع از دست داده شده بود .

 در پایان هفته اول نبرد هر سه گروه ارتش آلمان به اهداف خود دست یافته بودند . اگر چه قوای شوروی در پیش رفتگی خط جبهه در مینسک  و  بیالیستوک  میجنگید  . بر اساس یک برآورد در این جبهه ارتش سرخ 600 هزار نفر تلفات شامل کشته ، اسیر ، زخمی و مفقود داده بود و نیروی هوائی آن کشور ( موسوم به VVS ) ، تعداد 561 هواپیما بر فراز کیف ( مرکز جمهوری اکرائین ) از دست داد . این نبرد نتیجه استراتژی دقیق و طراحی حساس فرماندهان آلمانی بود . از آن پس هدف آلمان تسخیر مسکو بود . این نبرد همچنین 11 هفته حیاتی برای عملیات فتح مسکو را به هدر داد .

 ژنرال فون تیپلس کریش می نویسد : اگرچه به واقع شوروی یک نبرد را باخت اما جنگ را برد .

 

                                                                              ادامه در صفحه بعد

 

 

 

نبرد لهستان  
نبرد فرانسه و فاجعه سدان  
نبرد بریتانیا  
بارباروسا و حمله به شوروی  
نبرد مسکو  
العلمین  
استالینگراد  
لنینگراد  
کورسک  
دی دی  
نبرد مونت کاسینو  
آردن  
مارکت گاردن  
برلین  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

info@Special-History.com

استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز است و تمام حقوق این وب سایت متعلق به مؤلف می باشد.