ویلهلم ریتر فون لیب

 

 

 ویلهلم ریتر فون لیب

 متولد 5 سپتامبر 1876 - مرگ 29 آوریل  1956

 ویلهلم ریتر فون لیب در تاریخ 5 سپتامبر در شهر لاندسبرگ در باواریای سفلی متولد شد. او در سال 1895 به عنوان دانشجوی افسری به ارتش باواریا پیوست. او پس از آنکه به عنوان ستوان توپخانه فارغ التحصیل شد در جریان قیام بوکسورها در چین، او به آن کشور اعزام شد و در فاصله سالهای 1907 تا 1909 در آکادمی جنگ مونیخ حضور یافت و در فاصله سالهای 1909 تا 1911 با درجه سروانی در ستاد ارتش در برلین خدمت کرد. او در فاصله سالهای 1912 تا 1913 به عنوان فرمانده هنگ 10 توپخانه صحرائی در ارلانگن خدمت نمود.

 با آغاز جنگ جهانی اول لیب که در ستاد ارتش سپاه اول باواریا خدمت می کرد، در لشگر 11 پیاده باواریا به خدمت مشغول شد. او سپس به درجه سرگردی ارتقا یافت و در تابستان 1916به جبهه شرق منتقل شد. در همان سال او به ستاد فرماندهی روپرخت شاهزاده باواریا اعزام شد. در 29 ماه می همان سال او به دلیل موفقیت های نظامیش که در 2 ماه می 1915 بدست آورده بود، به دریافت مدال صلیب شوالیه مکس ژوزف مفتخر گردید. این نشان معادل نشان پور له مریت در پروس بود و لیب را تا سطح یک فرد نابغه ارتقا داد. این امتیاز به او امکان داد تا نام ریتر را که در زبان آلمانی به معنی شوالیه است را به همراه فون که به معنی از میباشد به عنوان پیشوند لیب بکار ببرد.

 پس از پایان جنگ لیب در ارتش جدید آلمان موسوم به رایشسوهر باقی ماند. او در سال 1923 در سرکوبی کودتای نازیها در آبجو فروشی شرکت نمود و قبل از به قدرت رسیدن هیتلر و حزب نازی فون لیب به فرماندهی و درجه ژنرال دومی ارتقا یافت.

 هیتلر به دلیل گرایشات ضد نازی ژنرالها به فون لیب علاقه ای نداشت و در سال 1938 پس از آنکه او را به درجه ژنرال تمامی ارتقا داد وی را بازنشست نمود اما در جولای همان سال او را مجددا به خدمت فراخواند و به فرماندهی ارتش 12 برای اشغال سودتلند چکسلواکی برگزید و پس از آن مجددا او را بازنشست نمودند.

 در تابستان 1939 فون لیب مجددا به خدمت فراخوانده شد و به عنوان فرمانده گروه ارتش C منصوب گردید. قبل از نبرد فرانسه فون لیب تنها ژنرال آلمانی بود که به دلایل اخلاقی حمله به فرانسه را از خاک کشورهای بی طرفی مانند بلژیک درست نمی دانست. او مینویسد: ملل تمام دنیا یکبار دیگر برضد آلمان خواهند بود زیرا آلمان یکبار دیگر و برای بار دوم در 25 سال به کشور بی طرف بلژیک حمله می کند. پس از آنکه نیروهای آلمان موفق به درهم شکستن خط دفاعی ماژینو شدند فون لیب به دلیل نقش مهمی که در این پیروزی داشت در جولای 1940 به درجه فیلد مارشالی ارتقا یافت و نشان صلیب شوالیه برای مدال صلیب آهن خود را دریافت نمود.

 

 

 مارشال فون لیب که اکنون اطمینان هیتلر به او جلب شده بود به فرماندهی گروه ارتش شمال منصوب شد و مسئولیت جبهه شمالی در عملیات بارباروسا در جریان تهاجم به اتحاد شوروی را برعهده گرفت. در جریان این عملیات نیروهای تحت امر او موفق شدند تمام واحدهای رزمی اتحاد شوروی در منطقه بالکان را متلاشی کنند و تمام پایگاه های دریائی اتحاد شوروی در دریای بالتیک را متصرف شوند. با شروع عملیات در 22 ژوئن 1941 نیروهای فون لیب به پیروزیهای خرد کننده و خارج از تصوری دست یافته و موفق شدند نیروهای پرشمار اتحاد شوروی را مضمحل کنند. تا ماه سپتامبر ارتش تحت امر فون لیب مسافتی معادل 900 کیلومتر در داخل خاک اتحاد شوروی پیش روی نموده بود و شهر لنینگراد به محاصره آن درآمد اما نیروهای او موفق به تصرف شهر نشدند.

 

یک عکس تبلیغاتی از رفتار مناسب سربازان آلمانی با غیرنظامیان روس

 

 نقطه  چرخش  جنگ  و  آغاز  شکست   نیروهای   آلمانی   در  نبرد لنینگراد  را  باید  نبرد  تیخوین (TIKHVIN) دانست که در محدوده زمانی اکتبر تا دسامبر 1941 رخ داد. در این نبرد برای اولین بار در جنگ دوم جهانی ارتش سرخ شوروی موفق شد در یک نبرد زمینی ورماخت را در سطحی وسیع با شکست مواجه نماید. در آغاز جنگ نیروهای آلمانی مطمئن بودند که به راحتی میتوانند نیروهای بدون سازمان و به شدت بدون امکانات ارتش سرخ شوروی را به سرعت درهم شکسته و شهر لنینگراد را تصرف کنند. فون لیب ارتش خود را به سوی شهر تیخوین که یک شهر کلیدی در مسیر لنینگراد بود هدایت نمود. یک پیروزی در نبرد لنینگراد می توانست به آلمان ها اجازه دهد تا نیروهای خود را از جبهه شمالی به مرکز انتقال دهند و امکان پیروزی قطعی در نبرد مسکو را به دست آورند. نیروهای آلمانی که از نظر تعداد نسبت به نیروهای روس در تعداد تانک برتری داشتند در 8 نوامبر موفق به تصرف شهر تیخوین شدند. اما یک فرمانده تازه منصوب شده روس به نام کیریل مریتسکوف (KIRILL MERETSKOV) موفق شد ابتدا با توسل به تدابیردفاعی و سپس با یک ضد حمله پیش روی آنان را ابتدا کند نموده و سپس متوقف نماید. در تاریخ 10 دسامبر مریتسکوف با یک حمله موفق شد شهر تیخوین را مجددا تصرف کند. در اواسط نبرد فرماندهی عالی اتحاد شوروی به مریتسکوف دستور داد تا جبهه جدیدی در ولخوف تشکیل دهد. در تاریخ 30 دسامبر مریتسکوف فون لیب را مجبور نمود تا به نقطه ای بازگردد که حمله به تیخوین را از آنجا شروع نموده بود. براساس نوشته های یکی از مورخین به نام دیوید گلانتز، مفهوم نبرد برق آسا برای اولین بار در جنگ دوم جهانی شکست خورده بود و موجب پیروزی اتحاد شوروی در نبرد مسکو شد. نیروهای آلمانی در این نبردها تقریبا دو گروه زرهی پانزر را از دست دادند و متحمل 45 هزار تلفات انسانی شدند.

 پیروزی در نبرد تیخوین کمک کرد تا ارتش شوروی در نبرد مسکو به پیروزی دست یابد. هنگامی که فون لیب در نبرد تیخوین شکست خورد هیتلر در اظهار نظر تندی گفت:

 فون لیب در دوران دوم کودکی خود قرار دارد زیرا او نمی تواند طرح من برای تصرف سریع لنینگراد را درک کند. او بر سر طرح دفاعی خود در شمال اصرار دارد و به وضوح آشفته حال است و اعصاب خود را از دست داده است و به جای اینکه به مبارزه ادامه دهد می خواهد مانند یک کاتولیک واقعی با دعا به پیروزی برسد.

 فون لیب این ژنرال مکتب قدیم آلمان دیگر هرگز موفق نشد یکبار دیگر به فرماندهی دست یابد و توسط هیتلر کنار گذاشته شد. پس از آنکه فون لیب در ژانویه 1942 از هیتلر تقاضا نمود تا او را از فرماندهی معاف کند، هیتلر با این تقاضای او موافقت نمود. آنچه بطور رسمی اعلام شد این بود که فون لیب به دلیل بیماری کنار گذاشته شده است و نه به دلیل شکست در تیخوین. پس از برکناری فون لیب هیتلر ژنرال گئورگ فون کوخلر را به جای او منصوب نمود.

 

مارشال فون لیب نفر سمت راست و نفر سمت چپ ژنرال کوخلر

 تاریخ 10 اکتبر 1941 - نبرد لنینگراد

 

 گرایش فون لیب نسبت به حزب نازی دو سو گرا و دمدمی مزاجانه بود. او به رغم توهین هیتلر، در 65 مین سالروز تولدش مبلغ 250 هزار رایشس مارک اهدائی هیتلر را پذیرفت و در سال 1944 اجازه داد تا نازیها از محبوبیت او برای مقاصد تبلیغاتی خود استفاده کنند. همچنین زمانی که توطئه 20 ژوئن 1944 شکست خورد فون لیب نامه ای برای هیتلر فرستاد و در آن به وفاداری خود به پیشوا تاکید نمود. پس از جنگ فون لیب توسط ارتش آمریکا دستگیر شد و در دادگاه نورمبرگ دادگاهی شد و بخاطر محکومیت در یکی از 4 مورد اتهامی به 3 سال حبس محکوم شد اما به دلیل آنکه مدت بازداشتش بیش از مدت حبس بود آزاد شد. او باقی مانده عمرش را در سکوت و به همراه خانواه اش گذراند و در 29 آوریل 1956 در شهر فوسن بر اثر حمله قلبی درگذشت.

 

آرامگاه مارشال فون لیب  

        

  

                                                                         نوشته شده در تاریخ : 25/10/90

                                                                                                     نظر بدهید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

info@WikiArya.com

استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز است و تمام حقوق این وب سایت متعلق به مؤلف می باشد.