جورج فون کوخلر

 

 

 جورج فون کوخلر

 متولد 30 می 1881 - مرگ 25 می 1968

 جورج کارل فریدریش ویلهلم فون کوخلر در تاریخ 30 ماه می 1881 در شهر فیلیپسورهه در آلمان متولد شد. او پس از اتمام دوره دانشجوئی در سال 1900 وارد ارتش امپراطوری آلمان شد و در هنگ 25 توپخانه صحرائی به خدمت مشغول شد. او سپس از سال 1910 تا 1913 به درجه ستوان دومی ارتقا یافت و 3 سال را در آکادمی نظامی پروس گذراند و پس از ان به ستاد ارتش در برلین منتقل شد.

 با آغاز جنگ جهانی اول کوخلر به عنوان فرمانده یک واحد توپخانه در نبردهای معروفی به نام سومه و وردن شرکت نمود. در سال 1916 او به عنوان افسر در ستاد فرماندهی لشگر 20 پیاده نظام خدمت نمود و پس از پایان جنگ کوخلر به سپاه آزاد موسوم به فریکورپس پیوست و در جریان حمله اتحاد شوروی به لهستان، کوخلر در این نبرد شرکت نمود. او پس از بازگشت به آلمان در مدرسه توپخانه یوتربوگ به خدمت مشغول شد. در سال 1932 او به درجه سرهنگی ارتقا یافت و در پروس شرقی به عنوان فرمانده لشگر یکم پیاده نظام منصوب شد. در سال 1937 او به جای والتر فون بروخیش به فرماندهی یک بخش نظامی منصوب شد. او در جریان تلاش هیتلر برای برکناری ژنرال ورنر فون فریتش و ژنرال ورنر فون براوخیش از قدرت با هیتلر همکاری نمود و در سال 1939 او به همراه هاینریش هیملر در جریان اشغال موفقیت آمیز ممل از لیتوانی همکاری کرد.

 

جورج فون کوخلر - آگوست 1941 تالین مرکز لیتوانی

 

 با حمله ارتش آلمان نازی به لهستان کوخلر فرماندهی ارتش سوم آلمان را برعهده داشت و نیروهای او موفق شدند شهر دانتزیگ را تصرف کنند. زمانی که نیروهای اس اس در جریان این جنگ غیرنظامیان دست به جنایت زد حزب نازی از این کار آنها حمایت نمود اما کوخلر دست به تنبیه افراد شرکت کننده در این جنایت زد اما سپس از این موضع خود فاصله گرفت و در 22 فوریه دستوری صادر نمود و در آن خواستار ممنوعیت هر گونه انتقاد از سیاست های نژادی شد. او در این دستور خود سیاست راه حل نهائی را مستلزم اقدامات منحصر به فرد و خشن دانست.

 حمله آلمان نازی به غرب، کوخلر تحت فرماندهی ژنرال فدور فون بوک قرار گرفت. او در این زمان فرماندهی ارتش هجدهم را برعهده داشت. در این نبردها ارتش هجدهم وظیفه داشت به هلند حمله نموده و ارتش آن کشور را وادار به تسلیم کند. او موفق شد در ارتش هلند در روتردام و هاگ را وادار به تسلیم نماید و سپس ارتش هجدهم را به سوی بلژیک حرکت داد و بندر آنتورپ را نیز در 18 ماه می 1940  تصرف کرد. او سپس نیروهایش را به سوی فرانسه حرکت داد و خط ارتباطی نیروهای مشترک فرانسوی و انگلیسی را در دانکرک قطع نمود و نیروهای متفقین را محاصره نمود. پس از عقب نشینی و تخلیه موفقیت آمیز دانکرک، کوخلر به دلیل نقش مهمی که در نبرد فرانسه ایفا کرد یک درجه ارتقا یافت.

 پس از ملاقاتی که بین هیتلر و کوخلر در مارس 1941 برای هماهنگی در خصوص اجرای عملیات بارباروسا رخ داد، کوخلر در 25 آوریل 1941 به فرماندهانش این چنین نوشت:

 ما هم از لحاظ نژادی و هم از لحاظ ایدئولوژی از روسها عمیقا متمایز هستیم. اگر چه روسیه یک کشور بسیار پهناور آسیائی است اما پیشوا دوست ندارد مسئولیت بی مبالاتی در مقابل نسل های آینده آلمان را بر دوش داشته باشد. او تصمیم گرفته است تا ستیزه با روسها را قبل از اتمام سال آغاز کند. اگر آلمان می خواهد که نسل آینده در صلح زندگی کند، باید از جانب شرق در امنیت باشد و این امر امکان پذیر نخواهد بود مگر اینکه روسها مجبور شوند زیر فشار، کمی و یا حتی صدها کیلومتر به عقب رانده شوند و قسمت های اروپائی روسیه نابود گردد تا امکان حل شدن روسیه در یک فرهنگ اروپائی غیرممکن گردد.

 کوخلر در ادامه به فرماندهانش دستور داد تا دستور کمیسر را با شدت اجرا کنند و تمام کمیسرهای سیاسی ارتش سرخ را بلافاصله پس از اسارت تیرباران کنند.  

 در تاریخ 22 ژوئن 1941 حمله آلمان نازی به اتحاد شوروی تحت نام رمز عملیات بارباروسا آغاز شد و ارتش آلمان متشکل از 3 گروه ارتش شمال و گروه ارتش مرکز و گروه ارتش جنوب به روسیه حمله کرد. اهداف اولیه این گروه ارتش ها به این شرح بود:

 گروه ارتش شمال تحت فرماندهی فیلد مارشال فون لیب میبایست با تصرف کشورهای حوزه بالتیک به سرعت لنینگراد را متصرف می شد. گروه ارتش مرکز تحت فرماندهی فیلد مارشال فون بوک میبایست پس از عبور از شرق لهستان شهر مینسک مرکز بیلو روسی را به سرعت متصرف می شد و گروه ارتش جنوب تحت فرماندهی گرد فون روندشتت میبایست به سرعت اکرائین و مرکز آن کیف را متصرف می شد. به غیر از گروه ارتش شمال که هرگز موفق به تصرف لنینگراد نشد گروه ارتش مرکز و گروه ارتش جنوب به اهداف اولیه خود دست یافتند و تنها گروه ارتش شمال بود که هرگز موفق به دستیابی به هدف اولیه خود نگردید. این عدم موفقیت موجب شد هیتلر در تاریخ 17 ژانویه 1942 ژنرال کوخلر را به جای فیلد مارشال فون لیب به فرماندهی گروه ارتش شمال منصوب نماید. کوخلر دیدگاه سیاسی مشابهی با هیتلر داشت و این مسئله هیتلر را امیدوار ساخته بود که کوخلر برخلاف فون لیب موفق خواهد شد زیرا اهمیت سیاسی فتح لنینگراد را درک میکرد.

 کوخلر از 1942 تا ژانویه 1944 فرماندهی گروه ارتش شمال را برعهده داشت اما موفق به تصرف شهر لنینگراد نشد. او علاوه بر محاصره این شهر که موجب بروز قحطی بی مانندی در آن شهر شد دست به بمب باران گسترده شهر زد تا نیروهای ارتش سرخ را وادار به تسلیم کند. در تاریخ 30 ژوئن 1942 هیتلر، کوخلر را به درجه فیلد مارشالی ارتقا داد. در ژانویه 1944 ارتش سرخ شوروی موفق به شکستن خط محاصره لنینگراد شد و کوخلر مشاهده نمود  که تنها راه فرار از اسارت گروه ارتش شمال عقب نشینی از طریق رودخانه لوگا (LUGA RIVER) میباشد.

 زمانی که کوخلر توسط هیتلر بازنشست شد با کارل گوردلر که یکی از اعضای گروه ارکستر سیاه بود ارتباط یافت و گوردلر تلاش کرد تا وی را ترغیب به همکاری کند و اگر چه کوخلر گرایش به عقاید آنان داشت اما از شرکت در توطئه قتل هیتلر خودداری نمود. با پایان جنگ کوخلر توسط نیروهای آمریکائی دستگیر شد و در جریان محاکمه افسران عالی رتبه آلمانی در سال 1948 دادگاهی شد. در تاریخ 27 اکتبر همان سال کوخلر به دلیل اعمال خشن خود با پارتیزانهای شوروی به تحمل 20 سال زندان محکوم شد اما در سال 1953 به دلیل بیماری و سالخوردگی از زندان آزاد شد.

 جورج فون کوخلر در 25 ماه می 1968 در شهر گارمیش - پارتنکیرشن درگذشت.     

        

  

                                                                         نوشته شده در تاریخ : 25/10/90

                                                                                                     نظر بدهید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

info@WikiArya.com

استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز است و تمام حقوق این وب سایت متعلق به مؤلف می باشد.