ویولت ژابو

 

 

 ویولت ژابو

 متولد 26 ژوئن 1921 ، مرگ 5 فوریه 1945

 ویولت ژابو در 26 ژوئن 1921 در شهر پاریس متولد شد. او فرزند دوم یک زوج انگلیسی و فرانسوی بود. مادرش فرانسوی و پدرش انگلیسی بود. پدرش در جنگ اول جهانی خدمت نمود و در زمان تولد ویولت به رانندگی با تاکسی می پرداخت. خانواده او مدتی بعد به لندن مهاجرت نمودند و در آنجا ویولت به مدرسه رفت و مشغول تحصیل در مدرسه بریکستون شد زمانی که او در سن 14 سالگی بود جنگ دوم جهانی آغاز شد و او در مغازه عطر فروشی بون مارشه (BON MARCHE) به عنوان فروشنده بکار مشغول شد.

 در سال 1940 او در شهر لندن با یک افسر  فرانسوی  که اصالت  مجارستانی  داشت  به  نام اتین ژابو (ETIENNE SZABO) در مراسم سالروز فتح زندان باستیل آشنا شد. آنان پس از 42 روز نامزدی، در تاریخ 21 آگوست 1940 با یکدیگر ازدواج نمودند. در این هنگام ویولت 19 ساله و اتین 31 ساله بودند.

 

اتین و ویولت ژابو در روز ازدواج شان

 

 اندکی بعد از تولد نخستین فرزندشان که تانیا نام گرفت، اتین در جریان نبرد العلمین در اکتبر 1942 از ناحیه قفسه سینه زخمی و کشته شد. اتین هرگز موفق به دیدار تنها دخترش نشد. مرگ اتین دلیل اصلی تصمیم ویولت برای عضویت در SOE بود اگر چه او قبلا در سال 1941 در سرویس خدمات کمکی محلی عضویت یافته بود. SOE که بر گرفته شده از اول کلمات SPECIAL OPERATION EXECUTIVE بود به معنی سازمان اجرئی عملیات ویژه می باشد. این سازمان در جنگ دوم جهانی توسط سرویس مخفی انگلستان تشکیل گردید و اعضای آن از مردم کشورهای تحت اشغال آلمان انتخاب می شدند. هدف از تشکیل این سازمان اجرای عملیات چریکی و جاسوسی و پارتیزانی و ترورها و تخریب زیرساخت ها و راه های مواصلاتی و.... به منظور ناتوان نمودن آلمان نازی در مناطق اشغالی بود. این سازمان در جریان جنگ دوم جهانی نقشی بسیار اساسی در پیروزی نهائی متفقین ایفا نمود اما حتی امروزه هم بسیاری از وجود آن بی اطلاع هستند.

 ویولت به دلیل آشنائی با زبان فرانسه که برای عضویت در SOE یک مزیت تلقی میشد پس از یک سلسله مصاحبه به عضویت SOE پذیرفته شد. او سپس تحت تعلیمات شدیدی مانند مسیریابی و فرار شبانه و روزانه و نحوه کار با تسلیحات متفقین و تسلیحات آلمانی و دفاع شخصی و نبرد تن به تن بدون سلاح و تخریب و انفجار و ارتباطات و استتار قرار گرفت اما یک حادثه کوچک در هنگام پرش با چتر نجات موجب شد تا فرماندهانش از بکارگیری او تا 5 آوریل 1944 خودداری نمودند. او در جریان آموزش تیراندازی بقدری ماهرانه عمل نمود که مسئولین سالن آموزش تیراندازی از حضور وی در این سالن خودداری می نمودند. اما در این روز او در یک ماموریت با چتر نجات برفراز منطقه ای در نزدیکی شهر شربورگ در فرانسه تحت اشغال نازیها فرود آمد. نام رمز او لوئیز بود.

 او ماموریت داشت تا نهضت مقاومت زیرزمینی فرانسه را که توسط نازیها متلاشی شده بود سازماندهی مجدد نماید. وی یک گروه جدید تشکیل داد و با همراهی آنان اقدام به تخریب پلها و جاده ها نمود. گزارشهائی که او با استفاده از بیسیم برای سرفرماندهی SOE می فرستاد حاوی اطلاعاتی در خصوص کارخانجات تولید محصولات نظامی برای آلمان ها بود که این امر عامل مهمی در هدف قرار دادن این کرخانجات توسط بمب افکن های متفقین بود. او در 30 آوریل 1944 موفق شد با سوار شدن بر یک هواپیمای لیساندر به انگلستان بازگردد. اولین ماموریت او سخت اما موفقیت آمیز ارزیابی گردید.

 دومین ماموریت او در 7 ژوئن با اعزام به لیموژ آغاز شد. یک روز قبل از این تاریخ و در 6 ژوئن عملیات تهاجم به شمال فرانسه توسط متفقین استارت خورده بود. او به محض ورود به منطقه شروع به انجام  عملیات  تخریبی  هماهنگ  با  نهضت   ماکوئس  (MAQUISکه  تحت  رهبری  ژاک  دوفور (JACQUES DUFOUR) فعالیت می کرد، نمود. آنان در خطوط ارتباطی آلمانها که قصد مقابله با تهاجم دست به خرابکاری زدند. او زمانی که سوار بر یک اتومبیل در حال عبور از یک جاده بود با ایست و بازرسی ارتش آلمان که برای یافتن فرمانده لشگر داس رایش به نام هلموت کامپف که توسط نهضت پارتیزانی فرانسه ربوده شده بود مواجه شد و آنان به او مظنون شدند. در یک درگیری بین طرفین که با مسلسل شکل گرفت فردی که عضو نهضت ماکوئیس بود و دستیار ویولت محسوب می شد موفق شد بدون آسیب دیدگی از مهلکه بگریزد ولی ویولت پس از یک درگیری شدید و اتمام مهماتش در نزدیکی سالون لا تور دستگیر شد. واحدی که موفق به دستگیری او شد احتمالا باید گردان یکم از هنگ دوشسلند بوده باشد. مدارک موجود در آرشیو ارتش آلمان نشان می دهد که در درگیری بین ویولت و سربازان آلمانی هیچ سرباز آلمانی کشته و یا زخمی نشده است.

 ویولت پس از دستگیری به مرکز ستاد SD در شهر لیموژ منتقل شد و برای 4 روز تحت بازجوئی قرار گرفت. او سپس به زندان فرنسز پاریسون در شهر پاریس منتقل شد و از آنجا به مرکز گشتاپو در خیابان فوش پلاک 84 منتقل شد و مورد بازجوئی قرار گرفت در آگوست 1944 او را به اردوگاه راونسبروک منتقل نمودند. این اردوگاه جائی بود که بیش از 92 هزار زن در جریان جنگ دوم جهانی در آن کشته شدند. او در این اردوگاه مرگ در برابر نا ملایمات و سختی های وارده بسیار پرطاقت نشان داد و برای حفظ جان یکی از زنان نهضت مقاومت بلژیک به نام هورتانس کلیوز (HORTENSE CLEWS) بود بسیار کوشش نمود و زندگی او را نجات داد.

 ویولت ژابو احتمالا در روز 5 فوریه و یا در حدود آن تاریخ اعدام شد و جنازه اش را سوزاندند. او در زمان اعدام 23 ساله بود. او به همراه سه زن دیگر عضو SOE به نامهای دنیس بلوش (DENISE BLOCH) و سیسیلی لفورت (CESILY LEFORT) و لیلین رولف (LILIAN ROLFE) اعدام گردید. از میان 55 زن عضو SOE تعداد 13 نفر در جریان عملیات و یا در اردوگاه های مرگ نازیها کشته شدند.

 او پس از جنگ دومین بانوئی بود که مفتخر به دریافت صلیب جورج گردید و منزل مسکونی وی در فرانسه امروزه به موزه تبدیل شده است. همچنین دخترش تانیا نیز کتابی در خصوص 2 ماموریت وی در فرانسه نگاشته است که در آن به تفصیل شرح عملیات وی را توصیف نموده است. همچنین بعدها فاش شد که او قبل از دستگیری در ایست و بازرسی 2 بار توسط پلیس امنیتی آلمان در فرانسه دستگیر شده بود اما موفق شد به آنان بقبولاند که بیگناه است و آزاد شد.

 

  

                                                                              نوشته شده در تاریخ : 05/02/90

                                                                                                         نظر بدهید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

info@WikiArya.com

استفاده از مطالب سایت تنها با ذکر منبع مجاز است و تمام حقوق این وب سایت متعلق به مؤلف می باشد.